Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

accomodare

v. tr. v. intr.
  1. sistemare in modo opportuno, rimettere in sesto

    accommoddâ [akumuˈdaː]

    arrangiâ [araŋˈdʒaː]

    hanno accomodato il giardino per la festa di domani

    an accommoddou o giardin pe-a festa de doman

  2. risolvere una situazione

    arrangiâ [araŋˈdʒaː]

    resòlve [reˈsɔlve] (var. risòlve)

    accommoddâ [akumuˈdaː]

    abbiamo accomodato la questione senza andare in tribunale

    emmo arrangiou a costion sensa anâ in tribunâ

v. intr.
  1. fare comodo

    accommoddâ [akumuˈdaː]

    quell’aiuto inaspettato mi ha accomodato

    quell’aggiutto inatteiso o m’à accommodou

accomodarsi

v. pron.
  1. mettersi a proprio agio

    accommoddâse [akumuˈdaːse]

    si accomodi, dottoressa!

    scià s’accommòdde, sciâ dottoa!

Arregòrdo

Il verbo accommoddâ, per le forme in cui l’accento tonico non cade sul tema verbale, segue la coniugazione mi accommòddo [mi akuˈmɔdˑu], ti t’accommòddi [ti t akuˈmɔdˑi], ecc. È diffusa anche la variante accommodâ che, come l’analogo italiano, ha l’accento tonico sulla seconda sillaba nelle forme in cui esso cade sul tema verbaleː mi accòmmodo [mi aˈkɔmˑudu], ti t’accòmmodi [ti t aˈkɔmˑudi], ecc.

Coniugaçioin

accommoddâ

Indicativo

Presente

  1. mi accommòddo
  2. ti t’accommòddi
  3. lê o/a l’accommòdda
  4. niatri accommoddemmo
  5. viatri accommoddæ
  6. liatri accommòddan

Imperfetto

  1. mi accommoddava
  2. ti t’accommoddavi
  3. lê o/a l’accommoddava
  4. niatri accommoddavimo
  5. viatri accommoddavi
  6. liatri accommoddavan

Futuo

  1. mi accommoddiò
  2. ti t’accommoddiæ
  3. lê o/a l’accommoddià
  4. niatri accommoddiemo
  5. viatri accommoddiei
  6. liatri accommoddian

Conzontivo

Presente

  1. che mi accommòdde
  2. che ti t’accommòddi
  3. che lê o/a l’accommòdde
  4. che niatri accommoddemmo
  5. che viatri accommoddæ
  6. che liatri accommòddan

Imperfetto

  1. che mi accommoddesse
  2. che ti t’accommoddesci
  3. che lê o/a l’accommoddesse
  4. che niatri accommoddescimo
  5. che viatri accommoddesci
  6. che liatri accommoddessan

Condiçionale

  1. mi accommoddieiva/accommoddiæ
  2. ti t’accommoddiësci
  3. lê o/a l’accommoddieiva/accommoddiæ
  4. niatri accommoddiëscimo
  5. viatri accommoddiësci
  6. liatri accommoddieivan/accommoddiæn

Imperativo

  1. accommòdda ti!
  2. accommoddemmo niatri!
  3. accommoddæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. accommoddou
  2. m. p. accommoddæ
  3. f. s. accommoddâ
  4. f. p. accommoddæ

Gerundio

  1. accommoddando
arrangiâ

Indicativo

Presente

  1. mi arrangio
  2. ti t’arrangi
  3. lê o/a l’arrangia
  4. niatri arrangemmo
  5. viatri arrangiæ
  6. liatri arrangian

Imperfetto

  1. mi arrangiava
  2. ti t’arrangiavi
  3. lê o/a l’arrangiava
  4. niatri arrangiavimo
  5. viatri arrangiavi
  6. liatri arrangiavan

Futuo

  1. mi arrangiò
  2. ti t’arrangiæ
  3. lê o/a l’arrangià
  4. niatri arrangiemo
  5. viatri arrangiei
  6. liatri arrangian

Conzontivo

Presente

  1. che mi arrange
  2. che ti t’arrangi
  3. che lê o/a l’arrange
  4. che niatri arrangemmo
  5. che viatri arrangiæ
  6. che liatri arrangian

Imperfetto

  1. che mi arrangesse
  2. che ti t’arrangesci
  3. che lê o/a l’arrangesse
  4. che niatri arrangescimo
  5. che viatri arrangesci
  6. che liatri arrangessan

Condiçionale

  1. mi arrangieiva/arrangiæ
  2. ti t’arrangiësci
  3. lê o/a l’arrangieiva/arrangiæ
  4. niatri arrangiëscimo
  5. viatri arrangiësci
  6. liatri arrangieivan/arrangiæn

Imperativo

  1. arrangia ti!
  2. arrangemmo niatri!
  3. arrangiæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. arrangiou
  2. m. p. arrangiæ
  3. f. s. arrangiâ
  4. f. p. arrangiæ

Gerundio

  1. arrangiando
resòlve

Indicativo

Presente

  1. mi resòlvo
  2. ti ti resòlvi
  3. lê o/a resòlve
  4. niatri resolvemmo
  5. viatri resolvei
  6. liatri resòlvan

Imperfetto

  1. mi resolveiva
  2. ti ti resolveivi
  3. lê o/a resolveiva
  4. niatri resolveivimo
  5. viatri resolveivi
  6. liatri resolveivan

Futuo

  1. mi resolviò
  2. ti ti resolviæ
  3. lê o/a resolvià
  4. niatri resolviemo
  5. viatri resolviei
  6. liatri resolvian

Conzontivo

Presente

  1. che mi resòlve
  2. che ti ti resòlvi
  3. che lê o/a resòlve
  4. che niatri resolvemmo
  5. che viatri resolvei
  6. che liatri resòlvan

Imperfetto

  1. che mi resolvesse
  2. che ti ti resolvesci
  3. che lê o/a resolvesse
  4. che niatri resolvescimo
  5. che viatri resolvesci
  6. che liatri resolvessan

Condiçionale

  1. mi resolvieiva/resolviæ
  2. ti ti resolviësci
  3. lê o/a resolvieiva/resolviæ
  4. niatri resolviëscimo
  5. viatri resolviësci
  6. liatri resolvieivan/resolviæn

Imperativo

  1. resòlvi ti!
  2. resolvemmo niatri!
  3. resolvei viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. resòlto
  2. m. p. resòlti
  3. f. s. resòlta
  4. f. p. resòlte

Gerundio

  1. resolvendo