DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
demolire
v. tr.
-
buttare giù, smantellare deruâ
[deˈrɥaː] cacciâ zu colloquiale
[kaˈtʃaː ˈzy] tiâ zu colloquiale
[ˈtjaː ˈzy] quel palazzo è stato demolito per far spazio alla ferrovia
quello palaçio o l’é stæto deruou pe fâ spaçio a-a stradda ferrâ
Coniugaçioin
deruâ
Indicativo
Presente
- mi deruo
- ti ti derui
- lê o/a derua
- niatri deruemmo/deruemo
- viatri deruæ
- liatri deruan
Imperfetto
- mi deruava
- ti ti deruavi
- lê o/a deruava
- niatri deruavimo
- viatri deruavi
- liatri deruavan
Futuo
- mi deruiò
- ti ti deruiæ
- lê o/a deruià
- niatri deruiemo
- viatri deruiei
- liatri deruian
Conzontivo
Presente
- che mi derue
- che ti ti derui
- che lê o/a derue
- che niatri deruemmo/deruemo
- che viatri deruæ
- che liatri deruan
Imperfetto
- che mi deruesse
- che ti ti deruesci
- che lê o/a deruesse
- che niatri deruescimo
- che viatri deruesci
- che liatri deruessan
Condiçionale
- mi deruieiva/deruiæ
- ti ti deruiësci
- lê o/a deruieiva/deruiæ
- niatri deruiëscimo
- viatri deruiësci
- liatri deruieivan/deruiæn
Imperativo
- derua ti!
- deruemmo/deruemo niatri!
- deruæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. deruou
- m. p. deruæ
- f. s. deruâ
- f. p. deruæ
Gerundio
- deruando