DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
depositare
v. tr.
-
depoxitâ
[depuʒiˈtaː]
Coniugaçioin
depoxitâ
Indicativo
Presente
- mi depòxito
- ti ti depòxiti
- lê o/a depòxita
- niatri depoxitemmo
- viatri depoxitæ
- liatri depòxitan
Imperfetto
- mi depoxitava
- ti ti depoxitavi
- lê o/a depoxitava
- niatri depoxitavimo
- viatri depoxitavi
- liatri depoxitavan
Futuo
- mi depoxitiò
- ti ti depoxitiæ
- lê o/a depoxitià
- niatri depoxitiemo
- viatri depoxitiei
- liatri depoxitian
Conzontivo
Presente
- che mi depòxite
- che ti ti depòxiti
- che lê o/a depòxite
- che niatri depoxitemmo
- che viatri depoxitæ
- che liatri depòxitan
Imperfetto
- che mi depoxitesse
- che ti ti depoxitesci
- che lê o/a depoxitesse
- che niatri depoxitescimo
- che viatri depoxitesci
- che liatri depoxitessan
Condiçionale
- mi depoxitieiva/depoxitiæ
- ti ti depoxitiësci
- lê o/a depoxitieiva/depoxitiæ
- niatri depoxitiëscimo
- viatri depoxitiësci
- liatri depoxitieivan/depoxitiæn
Imperativo
- depòxita ti!
- depoxitemmo niatri!
- depoxitæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. depoxitou
- m. p. depoxitæ
- f. s. depoxitâ
- f. p. depoxitæ
Gerundio
- depoxitando