DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
domare
v. tr.
-
rendere docile, anche fig. dommâ
[duˈmaː] -
addomesticare
Coniugaçioin
dommâ
Indicativo
Presente
- mi dòmmo
- ti ti dòmmi
- lê o/a dòmma
- niatri dommemmo
- viatri dommæ
- liatri dòmman
Imperfetto
- mi dommava
- ti ti dommavi
- lê o/a dommava
- niatri dommavimo
- viatri dommavi
- liatri dommavan
Futuo
- mi dommiò
- ti ti dommiæ
- lê o/a dommià
- niatri dommiemo
- viatri dommiei
- liatri dommian
Conzontivo
Presente
- che mi dòmme
- che ti ti dòmmi
- che lê o/a dòmme
- che niatri dommemmo
- che viatri dommæ
- che liatri dòmman
Imperfetto
- che mi dommesse
- che ti ti dommesci
- che lê o/a dommesse
- che niatri dommescimo
- che viatri dommesci
- che liatri dommessan
Condiçionale
- mi dommieiva/dommiæ
- ti ti dommiësci
- lê o/a dommieiva/dommiæ
- niatri dommiëscimo
- viatri dommiësci
- liatri dommieivan/dommiæn
Imperativo
- dòmma ti!
- dommemmo niatri!
- dommæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. dommou
- m. p. dommæ
- f. s. dommâ
- f. p. dommæ
Gerundio
- dommando