Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

esporre

v. tr.
  1. spiegare, riferire

    espoñe [esˈpuŋˑe]

    mostrâ [musˈtraː]

    spiegâ [spjeˈɡaː]

    l’avvocato ha esposto il caso con precisione

    l’avvocou o l’à espòsto o caxo con preçixon

  2. esibire, mostrare pubblicamente

    espoñe [esˈpuŋˑe]

    exibî [eʒiˈbiː]

    mostrâ [musˈtraː]

    la pittrice ha esposto i suoi quadri in una galleria d’arte della capitale

    a pittoa a l’à espòsto i seu quaddri inte unna galleria d’arte da capitale

  3. mettere in una situazione pericolosa

    espoñe [esˈpuŋˑe]

    la casa sulla scogliera è esposta alla tramontana

    a casa in sciâ scuggea a l’é espòsta a-a tramontaña

esporsi

v. pron.
  1. espoñise [esˈpuŋise]

Coniugaçioin

espoñe

Indicativo

Presente

  1. mi espoño
  2. ti t’espoñi
  3. lê o/a l’espoñe
  4. niatri esponemmo
  5. viatri esponei
  6. liatri espoñan

Imperfetto

  1. mi esponeiva
  2. ti t’esponeivi
  3. lê o/a l’esponeiva
  4. niatri esponeivimo
  5. viatri esponeivi
  6. liatri esponeivan

Futuo

  1. mi esponiò
  2. ti t’esponiæ
  3. lê o/a l’esponià
  4. niatri esponiemo
  5. viatri esponiei
  6. liatri esponian

Conzontivo

Presente

  1. che mi espoñe
  2. che ti t’espoñi
  3. che lê o/a l’espoñe
  4. che niatri esponemmo
  5. che viatri esponei
  6. che liatri espoñan

Imperfetto

  1. che mi esponesse
  2. che ti t’esponesci
  3. che lê o/a l’esponesse
  4. che niatri esponescimo
  5. che viatri esponesci
  6. che liatri esponessan

Condiçionale

  1. mi esponieiva/esponiæ
  2. ti t’esponiësci
  3. lê o/a l’esponieiva/esponiæ
  4. niatri esponiëscimo
  5. viatri esponiësci
  6. liatri esponieivan/esponiæn

Imperativo

  1. espoñi ti!
  2. esponemmo niatri!
  3. esponei viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. espòsto
  2. m. p. espòsti
  3. f. s. espòsta
  4. f. p. espòste

Gerundio

  1. esponendo
exibî

Indicativo

Presente

  1. mi exibiscio
  2. ti t’exibisci
  3. lê o/a l’exibisce
  4. niatri exibimmo
  5. viatri exibî
  6. liatri exibiscian

Imperfetto

  1. mi exibiva
  2. ti t’exibivi
  3. lê o/a l’exibiva
  4. niatri exibivimo
  5. viatri exibivi
  6. liatri exibivan

Futuo

  1. mi exibiò
  2. ti t’exibiæ
  3. lê o/a l’exibià
  4. niatri exibiemo
  5. viatri exibiei
  6. liatri exibian

Conzontivo

Presente

  1. che mi exibisce
  2. che ti t’exibisci
  3. che lê o/a l’exibisce
  4. che niatri exibimmo
  5. che viatri exibî
  6. che liatri exibiscian

Imperfetto

  1. che mi exibisse
  2. che ti t’exibisci
  3. che lê o/a l’exibisse
  4. che niatri exibiscimo
  5. che viatri exibisci
  6. che liatri exibissan

Condiçionale

  1. mi exibieiva/exibiæ
  2. ti t’exibiësci
  3. lê o/a l’exibieiva/exibiæ
  4. niatri exibiëscimo
  5. viatri exibiësci
  6. liatri exibieivan/exibiæn

Imperativo

  1. exibisci ti!
  2. exibimmo niatri!
  3. exibî viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. exibio
  2. m. p. exibii
  3. f. s. exibia
  4. f. p. exibie

Gerundio

  1. exibindo
mostrâ

Indicativo

Presente

  1. mi mostro
  2. ti ti mostri
  3. lê o/a mostra
  4. niatri mostremmo
  5. viatri mostræ
  6. liatri mostran

Imperfetto

  1. mi mostrava
  2. ti ti mostravi
  3. lê o/a mostrava
  4. niatri mostravimo
  5. viatri mostravi
  6. liatri mostravan

Futuo

  1. mi mostriò
  2. ti ti mostriæ
  3. lê o/a mostrià
  4. niatri mostriemo
  5. viatri mostriei
  6. liatri mostrian

Conzontivo

Presente

  1. che mi mostre
  2. che ti ti mostri
  3. che lê o/a mostre
  4. che niatri mostremmo
  5. che viatri mostræ
  6. che liatri mostran

Imperfetto

  1. che mi mostresse
  2. che ti ti mostresci
  3. che lê o/a mostresse
  4. che niatri mostrescimo
  5. che viatri mostresci
  6. che liatri mostressan

Condiçionale

  1. mi mostrieiva/mostriæ
  2. ti ti mostriësci
  3. lê o/a mostrieiva/mostriæ
  4. niatri mostriëscimo
  5. viatri mostriësci
  6. liatri mostrieivan/mostriæn

Imperativo

  1. mostra ti!
  2. mostremmo niatri!
  3. mostræ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. mostrou
  2. m. p. mostræ
  3. f. s. mostrâ
  4. f. p. mostræ

Gerundio

  1. mostrando
spiegâ

Indicativo

Presente

  1. mi spiego
  2. ti ti spieghi
  3. lê o/a spiega
  4. niatri spieghemmo
  5. viatri spiegæ
  6. liatri spiegan

Imperfetto

  1. mi spiegava
  2. ti ti spiegavi
  3. lê o/a spiegava
  4. niatri spiegavimo
  5. viatri spiegavi
  6. liatri spiegavan

Futuo

  1. mi spieghiò
  2. ti ti spieghiæ
  3. lê o/a spieghià
  4. niatri spieghiemo
  5. viatri spieghiei
  6. liatri spieghian

Conzontivo

Presente

  1. che mi spieghe
  2. che ti ti spieghi
  3. che lê o/a spieghe
  4. che niatri spieghemmo
  5. che viatri spiegæ
  6. che liatri spiegan

Imperfetto

  1. che mi spieghesse
  2. che ti ti spieghesci
  3. che lê o/a spieghesse
  4. che niatri spieghescimo
  5. che viatri spieghesci
  6. che liatri spieghessan

Condiçionale

  1. mi spieghieiva/spieghiæ
  2. ti ti spieghiësci
  3. lê o/a spieghieiva/spieghiæ
  4. niatri spieghiëscimo
  5. viatri spieghiësci
  6. liatri spieghieivan/spieghiæn

Imperativo

  1. spiega ti!
  2. spieghemmo niatri!
  3. spiegæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. spiegou
  2. m. p. spiegæ
  3. f. s. spiegâ
  4. f. p. spiegæ

Gerundio

  1. spiegando