DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
indirizzare
v. tr.
-
dirigere, avviare qcn. ad uno scopo, mestiere ecc. inandiâ
[inaŋˈdjaː] instraddâ
[iŋstraˈdaː] indirissâ
[iŋdiriˈsaː]
Coniugaçioin
inandiâ
Indicativo
Presente
- mi inandio
- ti t’inandi
- lê o/a l’inandia
- niatri inandiemmo/inandiemo
- viatri inandiæ
- liatri inandian
Imperfetto
- mi inandiava
- ti t’inandiavi
- lê o/a l’inandiava
- niatri inandiavimo
- viatri inandiavi
- liatri inandiavan
Futuo
- mi inandiò
- ti t’inandiæ
- lê o/a l’inandià
- niatri inandiemo
- viatri inandiei
- liatri inandian
Conzontivo
Presente
- che mi inandie
- che ti t’inandi
- che lê o/a l’inandie
- che niatri inandiemmo/inandiemo
- che viatri inandiæ
- che liatri inandian
Imperfetto
- che mi inandiesse
- che ti t’inandiesci
- che lê o/a l’inandiesse
- che niatri inandiescimo
- che viatri inandiesci
- che liatri inandiessan
Condiçionale
- mi inandieiva/inandiæ
- ti t’inandiësci
- lê o/a l’inandieiva/inandiæ
- niatri inandiëscimo
- viatri inandiësci
- liatri inandieivan/inandiæn
Imperativo
- inandia ti!
- inandiemmo/inandiemo niatri!
- inandiæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. inandiou
- m. p. inandiæ
- f. s. inandiâ
- f. p. inandiæ
Gerundio
- inandiando
indirissâ
Indicativo
Presente
- mi indirisso
- ti t’indirissi
- lê o/a l’indirissa
- niatri indirissemmo
- viatri indirissæ
- liatri indirissan
Imperfetto
- mi indirissava
- ti t’indirissavi
- lê o/a l’indirissava
- niatri indirissavimo
- viatri indirissavi
- liatri indirissavan
Futuo
- mi indirissiò
- ti t’indirissiæ
- lê o/a l’indirissià
- niatri indirissiemo
- viatri indirissiei
- liatri indirissian
Conzontivo
Presente
- che mi indirisse
- che ti t’indirissi
- che lê o/a l’indirisse
- che niatri indirissemmo
- che viatri indirissæ
- che liatri indirissan
Imperfetto
- che mi indirissesse
- che ti t’indirissesci
- che lê o/a l’indirissesse
- che niatri indirissescimo
- che viatri indirissesci
- che liatri indirissessan
Condiçionale
- mi indirissieiva/indirissiæ
- ti t’indirissiësci
- lê o/a l’indirissieiva/indirissiæ
- niatri indirissiëscimo
- viatri indirissiësci
- liatri indirissieivan/indirissiæn
Imperativo
- indirissa ti!
- indirissemmo niatri!
- indirissæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. indirissou
- m. p. indirissæ
- f. s. indirissâ
- f. p. indirissæ
Gerundio
- indirissando
instraddâ
Indicativo
Presente
- mi instraddo
- ti t’instraddi
- lê o/a l’instradda
- niatri instraddemmo
- viatri instraddæ
- liatri instraddan
Imperfetto
- mi instraddava
- ti t’instraddavi
- lê o/a l’instraddava
- niatri instraddavimo
- viatri instraddavi
- liatri instraddavan
Futuo
- mi instraddiò
- ti t’instraddiæ
- lê o/a l’instraddià
- niatri instraddiemo
- viatri instraddiei
- liatri instraddian
Conzontivo
Presente
- che mi instradde
- che ti t’instraddi
- che lê o/a l’instradde
- che niatri instraddemmo
- che viatri instraddæ
- che liatri instraddan
Imperfetto
- che mi instraddesse
- che ti t’instraddesci
- che lê o/a l’instraddesse
- che niatri instraddescimo
- che viatri instraddesci
- che liatri instraddessan
Condiçionale
- mi instraddieiva/instraddiæ
- ti t’instraddiësci
- lê o/a l’instraddieiva/instraddiæ
- niatri instraddiëscimo
- viatri instraddiësci
- liatri instraddieivan/instraddiæn
Imperativo
- instradda ti!
- instraddemmo niatri!
- instraddæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. instraddou
- m. p. instraddæ
- f. s. instraddâ
- f. p. instraddæ
Gerundio
- instraddando