Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

interrogare

v. tr.
  1. interrogâ [iŋteruˈɡaː]

Coniugaçioin

interrogâ

Indicativo

Presente

  1. mi interrogo
  2. ti t’interroghi
  3. o/a l’interroga
  4. niatri interroghemmo
  5. viatri interrogæ
  6. liatri interrogan

Imperfetto

  1. mi interrogava
  2. ti t’interrogavi
  3. o/a l’interrogava
  4. niatri interrogavimo
  5. viatri interrogavi
  6. liatri interrogavan

Futuo

  1. mi interroghiò
  2. ti t’interroghiæ
  3. o/a l’interroghià
  4. niatri interroghiemo
  5. viatri interroghiei
  6. liatri interroghian

Conzontivo

Presente

  1. che mi interroghe
  2. che ti t’interroghi
  3. che lê o/a l’interroghe
  4. che niatri interroghemmo
  5. che viatri interrogæ
  6. che liatri interrogan

Imperfetto

  1. che mi interroghesse
  2. che ti t’interroghesci
  3. che lê o/a l’interroghesse
  4. che niatri interroghescimo
  5. che viatri interroghesci
  6. che liatri interroghessan

Condiçionale

  1. mi interroghieiva/interroghiæ
  2. ti t’interroghiësci
  3. o/a l’interroghieiva/interroghiæ
  4. niatri interroghiëscimo
  5. viatri interroghiësci
  6. liatri interroghieivan/interroghiæn

Imperativo

  1. interroga ti!
  2. interroghemmo niatri!
  3. interrogæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. interrogou
  2. m. p. interrogæ
  3. f. s. interrogâ
  4. f. p. interrogæ

Gerundio

  1. interrogando