Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

murare

v. tr. v. intr.

  1. miägiâ [mjaːˈdʒaː] ~ [mɥaːˈdʒaː]1

Pe saveine de ciù

1. Poule con [y/ɥ] in poxiçion atona

Pe un numero piccin de poule che presentan into zeneise urban o passaggio da [y]/[ɥ] in poxiçion atona verso [i]/[j], comme butiro [byˈtiːru] ~ [biˈtiːru] ò butegâ [byteˈɡaː] ~ [biteˈɡaː], reportemmo a grafia ciù fissa inte l’uso.

Coniugaçioin

miägiâ

Indicativo

Presente

  1. mi miagio
  2. ti ti miagi
  3. lê o/a miagia
  4. niatri miägemmo
  5. viatri miägiæ
  6. liatri miagian

Imperfetto

  1. mi miägiava
  2. ti ti miägiavi
  3. lê o/a miägiava
  4. niatri miägiavimo
  5. viatri miägiavi
  6. liatri miägiavan

Futuo

  1. mi miägiò
  2. ti ti miägiæ
  3. lê o/a miägià
  4. niatri miägiemo
  5. viatri miägiei
  6. liatri miägian

Conzontivo

Presente

  1. che mi miage
  2. che ti ti miagi
  3. che lê o/a miage
  4. che niatri miägemmo
  5. che viatri miägiæ
  6. che liatri miagian

Imperfetto

  1. che mi miägesse
  2. che ti ti miägesci
  3. che lê o/a miägesse
  4. che niatri miägescimo
  5. che viatri miägesci
  6. che liatri miägessan

Condiçionale

  1. mi miägieiva/miägiæ
  2. ti ti miägiësci
  3. lê o/a miägieiva/miägiæ
  4. niatri miägiëscimo
  5. viatri miägiësci
  6. liatri miägieivan/miägiæn

Imperativo

  1. miagia ti!
  2. miägemmo niatri!
  3. miägiæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. miägiou
  2. m. p. miägiæ
  3. f. s. miägiâ
  4. f. p. miägiæ

Gerundio

  1. miägiando