DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
precipitare
v. intr.
-
deruâ
[deˈrɥaː] deliggiâ
[deliˈdʒaː]
Coniugaçioin
deliggiâ
Indicativo
Presente
- mi deliggio
- ti ti deliggi
- lê o/a deliggia
- niatri deliggemmo
- viatri deliggiæ
- liatri deliggian
Imperfetto
- mi deliggiava
- ti ti deliggiavi
- lê o/a deliggiava
- niatri deliggiavimo
- viatri deliggiavi
- liatri deliggiavan
Futuo
- mi deliggiò
- ti ti deliggiæ
- lê o/a deliggià
- niatri deliggiemo
- viatri deliggiei
- liatri deliggian
Conzontivo
Presente
- che mi deligge
- che ti ti deliggi
- che lê o/a deligge
- che niatri deliggemmo
- che viatri deliggiæ
- che liatri deliggian
Imperfetto
- che mi deliggesse
- che ti ti deliggesci
- che lê o/a deliggesse
- che niatri deliggescimo
- che viatri deliggesci
- che liatri deliggessan
Condiçionale
- mi deliggieiva/deliggiæ
- ti ti deliggiësci
- lê o/a deliggieiva/deliggiæ
- niatri deliggiëscimo
- viatri deliggiësci
- liatri deliggieivan/deliggiæn
Imperativo
- deliggia ti!
- deliggemmo niatri!
- deliggiæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. deliggiou
- m. p. deliggiæ
- f. s. deliggiâ
- f. p. deliggiæ
Gerundio
- deliggiando
deruâ
Indicativo
Presente
- mi deruo
- ti ti derui
- lê o/a derua
- niatri deruemmo/deruemo
- viatri deruæ
- liatri deruan
Imperfetto
- mi deruava
- ti ti deruavi
- lê o/a deruava
- niatri deruavimo
- viatri deruavi
- liatri deruavan
Futuo
- mi deruiò
- ti ti deruiæ
- lê o/a deruià
- niatri deruiemo
- viatri deruiei
- liatri deruian
Conzontivo
Presente
- che mi derue
- che ti ti derui
- che lê o/a derue
- che niatri deruemmo/deruemo
- che viatri deruæ
- che liatri deruan
Imperfetto
- che mi deruesse
- che ti ti deruesci
- che lê o/a deruesse
- che niatri deruescimo
- che viatri deruesci
- che liatri deruessan
Condiçionale
- mi deruieiva/deruiæ
- ti ti deruiësci
- lê o/a deruieiva/deruiæ
- niatri deruiëscimo
- viatri deruiësci
- liatri deruieivan/deruiæn
Imperativo
- derua ti!
- deruemmo/deruemo niatri!
- deruæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. deruou
- m. p. deruæ
- f. s. deruâ
- f. p. deruæ
Gerundio
- deruando