DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
remare
v. intr.
-
remmâ
[reˈmaː]
Coniugaçioin
remmâ
Indicativo
Presente
- mi remmo
- ti ti remmi
- lê o/a remma
- niatri remmemmo
- viatri remmæ
- liatri remman
Imperfetto
- mi remmava
- ti ti remmavi
- lê o/a remmava
- niatri remmavimo
- viatri remmavi
- liatri remmavan
Futuo
- mi remmiò
- ti ti remmiæ
- lê o/a remmià
- niatri remmiemo
- viatri remmiei
- liatri remmian
Conzontivo
Presente
- che mi remme
- che ti ti remmi
- che lê o/a remme
- che niatri remmemmo
- che viatri remmæ
- che liatri remman
Imperfetto
- che mi remmesse
- che ti ti remmesci
- che lê o/a remmesse
- che niatri remmescimo
- che viatri remmesci
- che liatri remmessan
Condiçionale
- mi remmieiva/remmiæ
- ti ti remmiësci
- lê o/a remmieiva/remmiæ
- niatri remmiëscimo
- viatri remmiësci
- liatri remmieivan/remmiæn
Imperativo
- remma ti!
- remmemmo niatri!
- remmæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. remmou
- m. p. remmæ
- f. s. remmâ
- f. p. remmæ
Gerundio
- remmando