DEIZE
ritardare
-
retardâ
[retarˈdaː] ritardâ italianiximo
[ritarˈdaː]
Pe saveine de ciù
Prefisci de-, des- e re-
Comme mensunou da-o E. G. Parodi, Studj Liguri, inte «Archivio glottologico italiano», xiv, 1896, i prefisci zeneixi de-, des- e re- an perso a -e- e piggiou a -i- apreuvo à l’influensa de l’italian. L’é tante dexeñe d’anni defæti che difende, discorrî, risponde, etc. an piggiou o pòsto de defende, descorrî, responde, etc. inta lengua parlâ. E forme in -e- en à tutte e mainee ancon ben ben addeuviæ inta lengua scritta letteräia.
Inte sto diçionäio, consciderou e finalitæ pe-o ciù didattiche che l’animan (che pontan ascì a-o repiggio de çerte forme ciù viaxe, se addescian l’interesse de casañe), se repòrta solo che e forme in -e-. E forme “italianizzæ” in -i- se peuan consciderâ à tutti i mòddi comme perfettamente legittime.
Coniugaçioin
retardâ
Indicativo
Presente
- mi retardo
- ti ti retardi
- lê o/a retarda
- niatri retardemmo
- viatri retardæ
- liatri retardan
Imperfetto
- mi retardava
- ti ti retardavi
- lê o/a retardava
- niatri retardavimo
- viatri retardavi
- liatri retardavan
Futuo
- mi retardiò
- ti ti retardiæ
- lê o/a retardià
- niatri retardiemo
- viatri retardiei
- liatri retardian
Conzontivo
Presente
- che mi retarde
- che ti ti retardi
- che lê o/a retarde
- che niatri retardemmo
- che viatri retardæ
- che liatri retardan
Imperfetto
- che mi retardesse
- che ti ti retardesci
- che lê o/a retardesse
- che niatri retardescimo
- che viatri retardesci
- che liatri retardessan
Condiçionale
- mi retardieiva/retardiæ
- ti ti retardiësci
- lê o/a retardieiva/retardiæ
- niatri retardiëscimo
- viatri retardiësci
- liatri retardieivan/retardiæn
Imperativo
- retarda ti!
- retardemmo niatri!
- retardæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. retardou
- m. p. retardæ
- f. s. retardâ
- f. p. retardæ
Gerundio
- retardando