DEIZE
scatenare
-
descadenâ
[deskadeˈnaː]
scatenarsi
-
descadenâse
[deskadeˈnaːse]
Pe saveine de ciù
Prefisci de-, des- e re-
Comme mensunou da-o E. G. Parodi, Studj Liguri, inte «Archivio glottologico italiano», xiv, 1896, i prefisci zeneixi de-, des- e re- an perso a -e- e piggiou a -i- apreuvo à l’influensa de l’italian. L’é tante dexeñe d’anni defæti che difende, discorrî, risponde, etc. an piggiou o pòsto de defende, descorrî, responde, etc. inta lengua parlâ. E forme in -e- en à tutte e mainee ancon ben ben addeuviæ inta lengua scritta letteräia.
Inte sto diçionäio, consciderou e finalitæ pe-o ciù didattiche che l’animan (che pontan ascì a-o repiggio de çerte forme ciù viaxe, se addescian l’interesse de casañe), se repòrta solo che e forme in -e-. E forme “italianizzæ” in -i- se peuan consciderâ à tutti i mòddi comme perfettamente legittime.
Coniugaçioin
descadenâ
Indicativo
Presente
- mi descadeño
- ti ti descadeñi
- lê o/a descadeña
- niatri descadenemmo
- viatri descadenæ
- liatri descadeñan
Imperfetto
- mi descadenava
- ti ti descadenavi
- lê o/a descadenava
- niatri descadenavimo
- viatri descadenavi
- liatri descadenavan
Futuo
- mi descadeniò
- ti ti descadeniæ
- lê o/a descadenià
- niatri descadeniemo
- viatri descadeniei
- liatri descadenian
Conzontivo
Presente
- che mi descadeñe
- che ti ti descadeñi
- che lê o/a descadeñe
- che niatri descadenemmo
- che viatri descadenæ
- che liatri descadeñan
Imperfetto
- che mi descadenesse
- che ti ti descadenesci
- che lê o/a descadenesse
- che niatri descadenescimo
- che viatri descadenesci
- che liatri descadenessan
Condiçionale
- mi descadenieiva/descadeniæ
- ti ti descadeniësci
- lê o/a descadenieiva/descadeniæ
- niatri descadeniëscimo
- viatri descadeniësci
- liatri descadenieivan/descadeniæn
Imperativo
- descadeña ti!
- descadenemmo niatri!
- descadenæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. descadenou
- m. p. descadenæ
- f. s. descadenâ
- f. p. descadenæ
Gerundio
- descadenando