DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
sfondare
v. tr.
-
far cedere un oggetto desfondâ
[desfuŋˈdaː]
Coniugaçioin
desfondâ
Indicativo
Presente
- mi desfondo
- ti ti desfondi
- lê o/a desfonda
- niatri desfondemmo
- viatri desfondæ
- liatri desfondan
Imperfetto
- mi desfondava
- ti ti desfondavi
- lê o/a desfondava
- niatri desfondavimo
- viatri desfondavi
- liatri desfondavan
Futuo
- mi desfondiò
- ti ti desfondiæ
- lê o/a desfondià
- niatri desfondiemo
- viatri desfondiei
- liatri desfondian
Conzontivo
Presente
- che mi desfonde
- che ti ti desfondi
- che lê o/a desfonde
- che niatri desfondemmo
- che viatri desfondæ
- che liatri desfondan
Imperfetto
- che mi desfondesse
- che ti ti desfondesci
- che lê o/a desfondesse
- che niatri desfondescimo
- che viatri desfondesci
- che liatri desfondessan
Condiçionale
- mi desfondieiva/desfondiæ
- ti ti desfondiësci
- lê o/a desfondieiva/desfondiæ
- niatri desfondiëscimo
- viatri desfondiësci
- liatri desfondieivan/desfondiæn
Imperativo
- desfonda ti!
- desfondemmo niatri!
- desfondæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. desfondou
- m. p. desfondæ
- f. s. desfondâ
- f. p. desfondæ
Gerundio
- desfondando