DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
sputare
v. tr.
v. intr.
-
spuâ
[ˈspɥaː] non ti sputano in bocca nemmeno se ti vedono morir di sete
no te spuan in bocca manco se te veddan moî da-a sæ
Coniugaçioin
spuâ
Indicativo
Presente
- mi spuo
- ti ti spui
- lê o/a spua
- niatri spuemmo/spuemo
- viatri spuæ
- liatri spuan
Imperfetto
- mi spuava
- ti ti spuavi
- lê o/a spuava
- niatri spuavimo
- viatri spuavi
- liatri spuavan
Futuo
- mi spuiò
- ti ti spuiæ
- lê o/a spuià
- niatri spuiemo
- viatri spuiei
- liatri spuian
Conzontivo
Presente
- che mi spue
- che ti ti spui
- che lê o/a spue
- che niatri spuemmo/spuemo
- che viatri spuæ
- che liatri spuan
Imperfetto
- che mi spuesse
- che ti ti spuesci
- che lê o/a spuesse
- che niatri spuescimo
- che viatri spuesci
- che liatri spuessan
Condiçionale
- mi spuieiva/spuiæ
- ti ti spuiësci
- lê o/a spuieiva/spuiæ
- niatri spuiëscimo
- viatri spuiësci
- liatri spuieivan/spuiæn
Imperativo
- spua ti!
- spuemmo/spuemo niatri!
- spuæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. spuou
- m. p. spuæ
- f. s. spuâ
- f. p. spuæ
Gerundio
- spuando