DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
tossire
v. intr.
-
toscî
[tuˈʃiː]
Coniugaçioin
toscî
Indicativo
Presente
- mi toscio
- ti ti tosci
- lê o/a tosce
- niatri toscimmo
- viatri toscî
- liatri toscian
Imperfetto
- mi tosciva
- ti ti toscivi
- lê o/a tosciva
- niatri toscivimo
- viatri toscivi
- liatri toscivan
Futuo
- mi tosciò
- ti ti tosciæ
- lê o/a toscià
- niatri tosciemo
- viatri tosciei
- liatri toscian
Conzontivo
Presente
- che mi tosce
- che ti ti tosci
- che lê o/a tosce
- che niatri toscimmo
- che viatri toscî
- che liatri toscian
Imperfetto
- che mi toscisse
- che ti ti toscisci
- che lê o/a toscisse
- che niatri tosciscimo
- che viatri toscisci
- che liatri toscissan
Condiçionale
- mi toscieiva/tosciæ
- ti ti tosciësci
- lê o/a toscieiva/tosciæ
- niatri tosciëscimo
- viatri tosciësci
- liatri toscieivan/tosciæn
Imperativo
- tosci ti!
- toscimmo niatri!
- toscî viatri!
Partiçipio passou
- m. s. toscio
- m. p. toscii
- f. s. toscia
- f. p. toscie
Gerundio
- toscindo