DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
trascurare
v. tr.
-
trascuâ
[trasˈkɥaː] ho trascurato i miei impegni
ò trascuou i mæ impegni
Coniugaçioin
trascuâ
Indicativo
Presente
- mi trascuo
- ti ti trascui
- lê o/a trascua
- niatri trascuemmo/trascuemo
- viatri trascuæ
- liatri trascuan
Imperfetto
- mi trascuava
- ti ti trascuavi
- lê o/a trascuava
- niatri trascuavimo
- viatri trascuavi
- liatri trascuavan
Futuo
- mi trascuiò
- ti ti trascuiæ
- lê o/a trascuià
- niatri trascuiemo
- viatri trascuiei
- liatri trascuian
Conzontivo
Presente
- che mi trascue
- che ti ti trascui
- che lê o/a trascue
- che niatri trascuemmo/trascuemo
- che viatri trascuæ
- che liatri trascuan
Imperfetto
- che mi trascuesse
- che ti ti trascuesci
- che lê o/a trascuesse
- che niatri trascuescimo
- che viatri trascuesci
- che liatri trascuessan
Condiçionale
- mi trascuieiva/trascuiæ
- ti ti trascuiësci
- lê o/a trascuieiva/trascuiæ
- niatri trascuiëscimo
- viatri trascuiësci
- liatri trascuieivan/trascuiæn
Imperativo
- trascua ti!
- trascuemmo/trascuemo niatri!
- trascuæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. trascuou
- m. p. trascuæ
- f. s. trascuâ
- f. p. trascuæ
Gerundio
- trascuando