DEIZE
turbare
-
mettere qcn. in agitazione sciätâ
[ʃaːˈtaː] conturbâ
[kuŋtyrˈbaː] gli ospiti erano turbati dalla lite nata durante la cena
i invitæ ean sciätæ da-a rattella stæta scciuppâ durante a çeña
la presenza dell’ex fidanzato la turba visibilmente
se vedde che a presensa do passou galante a â sciäta
-
disturbare il regolare svolgimento di qcs. desturbâ
[destyrˈbaː] il politico è stato accusato di aver cercato di turbare le indagini
o politico o l’é stæto accaxonou d’avei çercou de desturbâ e investigaçioin
turbarsi
-
meteorologia rannuvolarsi accabannâse
[akabaˈnaːse] -
mainaia di mare: agitarsi remesciâse
[remeˈʃaːse]
Coniugaçioin
accabannâ
Indicativo
Presente
- mi accabanno
- ti t’accabanni
- lê o/a l’accabanna
- niatri accabannemmo
- viatri accabannæ
- liatri accabannan
Imperfetto
- mi accabannava
- ti t’accabannavi
- lê o/a l’accabannava
- niatri accabannavimo
- viatri accabannavi
- liatri accabannavan
Futuo
- mi accabanniò
- ti t’accabanniæ
- lê o/a l’accabannià
- niatri accabanniemo
- viatri accabanniei
- liatri accabannian
Conzontivo
Presente
- che mi accabanne
- che ti t’accabanni
- che lê o/a l’accabanne
- che niatri accabannemmo
- che viatri accabannæ
- che liatri accabannan
Imperfetto
- che mi accabannesse
- che ti t’accabannesci
- che lê o/a l’accabannesse
- che niatri accabannescimo
- che viatri accabannesci
- che liatri accabannessan
Condiçionale
- mi accabannieiva/accabanniæ
- ti t’accabanniësci
- lê o/a l’accabannieiva/accabanniæ
- niatri accabanniëscimo
- viatri accabanniësci
- liatri accabannieivan/accabanniæn
Imperativo
- accabanna ti!
- accabannemmo niatri!
- accabannæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. accabannou
- m. p. accabannæ
- f. s. accabannâ
- f. p. accabannæ
Gerundio
- accabannando
conturbâ
Indicativo
Presente
- mi conturbo
- ti ti conturbi
- lê o/a conturba
- niatri conturbemmo
- viatri conturbæ
- liatri conturban
Imperfetto
- mi conturbava
- ti ti conturbavi
- lê o/a conturbava
- niatri conturbavimo
- viatri conturbavi
- liatri conturbavan
Futuo
- mi conturbiò
- ti ti conturbiæ
- lê o/a conturbià
- niatri conturbiemo
- viatri conturbiei
- liatri conturbian
Conzontivo
Presente
- che mi conturbe
- che ti ti conturbi
- che lê o/a conturbe
- che niatri conturbemmo
- che viatri conturbæ
- che liatri conturban
Imperfetto
- che mi conturbesse
- che ti ti conturbesci
- che lê o/a conturbesse
- che niatri conturbescimo
- che viatri conturbesci
- che liatri conturbessan
Condiçionale
- mi conturbieiva/conturbiæ
- ti ti conturbiësci
- lê o/a conturbieiva/conturbiæ
- niatri conturbiëscimo
- viatri conturbiësci
- liatri conturbieivan/conturbiæn
Imperativo
- conturba ti!
- conturbemmo niatri!
- conturbæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. conturbou
- m. p. conturbæ
- f. s. conturbâ
- f. p. conturbæ
Gerundio
- conturbando
desturbâ
Indicativo
Presente
- mi desturbo
- ti ti desturbi
- lê o/a desturba
- niatri desturbemmo
- viatri desturbæ
- liatri desturban
Imperfetto
- mi desturbava
- ti ti desturbavi
- lê o/a desturbava
- niatri desturbavimo
- viatri desturbavi
- liatri desturbavan
Futuo
- mi desturbiò
- ti ti desturbiæ
- lê o/a desturbià
- niatri desturbiemo
- viatri desturbiei
- liatri desturbian
Conzontivo
Presente
- che mi desturbe
- che ti ti desturbi
- che lê o/a desturbe
- che niatri desturbemmo
- che viatri desturbæ
- che liatri desturban
Imperfetto
- che mi desturbesse
- che ti ti desturbesci
- che lê o/a desturbesse
- che niatri desturbescimo
- che viatri desturbesci
- che liatri desturbessan
Condiçionale
- mi desturbieiva/desturbiæ
- ti ti desturbiësci
- lê o/a desturbieiva/desturbiæ
- niatri desturbiëscimo
- viatri desturbiësci
- liatri desturbieivan/desturbiæn
Imperativo
- desturba ti!
- desturbemmo niatri!
- desturbæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. desturbou
- m. p. desturbæ
- f. s. desturbâ
- f. p. desturbæ
Gerundio
- desturbando
remesciâ
Indicativo
Presente
- mi remescio
- ti ti remesci
- lê o/a remescia
- niatri remescemmo
- viatri remesciæ
- liatri remescian
Imperfetto
- mi remesciava
- ti ti remesciavi
- lê o/a remesciava
- niatri remesciavimo
- viatri remesciavi
- liatri remesciavan
Futuo
- mi remesciò
- ti ti remesciæ
- lê o/a remescià
- niatri remesciemo
- viatri remesciei
- liatri remescian
Conzontivo
Presente
- che mi remesce
- che ti ti remesci
- che lê o/a remesce
- che niatri remescemmo
- che viatri remesciæ
- che liatri remescian
Imperfetto
- che mi remescesse
- che ti ti remescesci
- che lê o/a remescesse
- che niatri remescescimo
- che viatri remescesci
- che liatri remescessan
Condiçionale
- mi remescieiva/remesciæ
- ti ti remesciësci
- lê o/a remescieiva/remesciæ
- niatri remesciëscimo
- viatri remesciësci
- liatri remescieivan/remesciæn
Imperativo
- remescia ti!
- remescemmo niatri!
- remesciæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. remesciou
- m. p. remesciæ
- f. s. remesciâ
- f. p. remesciæ
Gerundio
- remesciando
sciätâ
Indicativo
Presente
- mi sciato
- ti ti sciati
- lê o/a sciata
- niatri sciätemmo
- viatri sciätæ
- liatri sciatan
Imperfetto
- mi sciätava
- ti ti sciätavi
- lê o/a sciätava
- niatri sciätavimo
- viatri sciätavi
- liatri sciätavan
Futuo
- mi sciätiò
- ti ti sciätiæ
- lê o/a sciätià
- niatri sciätiemo
- viatri sciätiei
- liatri sciätian
Conzontivo
Presente
- che mi sciate
- che ti ti sciati
- che lê o/a sciate
- che niatri sciätemmo
- che viatri sciätæ
- che liatri sciatan
Imperfetto
- che mi sciätesse
- che ti ti sciätesci
- che lê o/a sciätesse
- che niatri sciätescimo
- che viatri sciätesci
- che liatri sciätessan
Condiçionale
- mi sciätieiva/sciätiæ
- ti ti sciätiësci
- lê o/a sciätieiva/sciätiæ
- niatri sciätiëscimo
- viatri sciätiësci
- liatri sciätieivan/sciätiæn
Imperativo
- sciata ti!
- sciätemmo niatri!
- sciätæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. sciätou
- m. p. sciätæ
- f. s. sciätâ
- f. p. sciätæ
Gerundio
- sciätando