DEIZE
Dizionario italiano-genovese
imbracare
(reindirizzamento da imbragare)
v. tr.
-
assicurare tramite imbracatura imbragâ
[iŋbraˈɡaː] hanno imbracato il carico
an imbragou o carrego
imbracarsi
v. pron.
-
mettersi l’imbracatura imbragâse
[iŋbraˈɡaːse] l’alpinista si è imbracata
l’alpinista a s’é imbragâ
Coniugazioni
imbragâ
Indicativo
Presente
- mi imbrago
- ti t’imbraghi
- lê o/a l’imbraga
- niatri imbraghemmo
- viatri imbragæ
- liatri imbragan
Imperfetto
- mi imbragava
- ti t’imbragavi
- lê o/a l’imbragava
- niatri imbragavimo
- viatri imbragavi
- liatri imbragavan
Futuro
- mi imbraghiò
- ti t’imbraghiæ
- lê o/a l’imbraghià
- niatri imbraghiemo
- viatri imbraghiei
- liatri imbraghian
Congiuntivo
Presente
- che mi imbraghe
- che ti t’imbraghi
- che lê o/a l’imbraghe
- che niatri imbraghemmo
- che viatri imbragæ
- che liatri imbragan
Imperfetto
- che mi imbraghesse
- che ti t’imbraghesci
- che lê o/a l’imbraghesse
- che niatri imbraghescimo
- che viatri imbraghesci
- che liatri imbraghessan
Condizionale
- mi imbraghieiva/imbraghiæ
- ti t’imbraghiësci
- lê o/a l’imbraghieiva/imbraghiæ
- niatri imbraghiëscimo
- viatri imbraghiësci
- liatri imbraghieivan/imbraghiæn
Imperativo
- imbraga ti!
- imbraghemmo niatri!
- imbragæ viatri!
Participio passato
- m. s. imbragou
- m. p. imbragæ
- f. s. imbragâ
- f. p. imbragæ
Gerundio
- imbragando