Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

imbracare

(reindirizzamento da imbragare)
v. tr.
  1. assicurare tramite imbracatura

    imbragâ [iŋbraˈɡaː]

    hanno imbracato il carico

    an imbragou o carrego

imbracarsi

v. pron.
  1. mettersi l’imbracatura

    imbragâse [iŋbraˈɡaːse]

    l’alpinista si è imbracata

    l’alpinista a s’é imbragâ

Coniugazioni

imbragâ

Indicativo

Presente

  1. mi imbrago
  2. ti t’imbraghi
  3. o/a l’imbraga
  4. niatri imbraghemmo
  5. viatri imbragæ
  6. liatri imbragan

Imperfetto

  1. mi imbragava
  2. ti t’imbragavi
  3. o/a l’imbragava
  4. niatri imbragavimo
  5. viatri imbragavi
  6. liatri imbragavan

Futuro

  1. mi imbraghiò
  2. ti t’imbraghiæ
  3. o/a l’imbraghià
  4. niatri imbraghiemo
  5. viatri imbraghiei
  6. liatri imbraghian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi imbraghe
  2. che ti t’imbraghi
  3. che lê o/a l’imbraghe
  4. che niatri imbraghemmo
  5. che viatri imbragæ
  6. che liatri imbragan

Imperfetto

  1. che mi imbraghesse
  2. che ti t’imbraghesci
  3. che lê o/a l’imbraghesse
  4. che niatri imbraghescimo
  5. che viatri imbraghesci
  6. che liatri imbraghessan

Condizionale

  1. mi imbraghieiva/imbraghiæ
  2. ti t’imbraghiësci
  3. o/a l’imbraghieiva/imbraghiæ
  4. niatri imbraghiëscimo
  5. viatri imbraghiësci
  6. liatri imbraghieivan/imbraghiæn

Imperativo

  1. imbraga ti!
  2. imbraghemmo niatri!
  3. imbragæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. imbragou
  2. m. p. imbragæ
  3. f. s. imbragâ
  4. f. p. imbragæ

Gerundio

  1. imbragando