DEIZE
Dizionario italiano-genovese
beccafico
s. m.
-
orniton. Sylvia borin beccafighe [bekaˈfiːɡe]
pittafighe [pitaˈfiːɡe]
-
orniton. beccafico di Provenza, magnanina
Note
Sono ugualmente attestate le forme beccafigo [bekaˈfiːɡu] e pittafigo [pitaˈfiːɡu].
Declinazioni
| m. s | m. p |
|---|---|
| beccafighe | beccafighe |
| pittafighe | pittafighe |