Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

istruire

v. tr.
  1. dare una formazione

    instruî [iŋˈstrwiː] ~ [iŋˈstrɥiː] (var. istruî)

    la scuola deve istruire i ragazzi alle basi del sapere

    a scheua a l’à da instruî i zoveni in scê base do savei

  2. dare indicazioni operative

    instruî [iŋˈstrwiː] ~ [iŋˈstrɥiː] (var. istruî)

    il tecnico mi ha istruito su come fare

    o tecnico o m’à instruio in sce comme fâ

instruîse.1

v. pron.
  1. formarsi

    instruîse [iŋˈstrɥiːse] ~ [iŋˈstrwiːse] (var. istruîse)

    per istruirmi meglio seguo corsi online

    pe instruîme megio vaggo apreuvo à di corsci online

Coniugazioni

instruî

Indicativo

Presente

  1. mi instruiscio
  2. ti t’instruisci
  3. o/a l’instruisce
  4. niatri instruimmo/instruimo
  5. viatri instruî
  6. liatri instruiscian

Imperfetto

  1. mi instruiva
  2. ti t’instruivi
  3. o/a l’instruiva
  4. niatri instruivimo
  5. viatri instruivi
  6. liatri instruivan

Futuro

  1. mi instruiò
  2. ti t’instruiæ
  3. o/a l’instruià
  4. niatri instruiemo
  5. viatri instruiei
  6. liatri instruian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi instruisce
  2. che ti t’instruisci
  3. che lê o/a l’instruisce
  4. che niatri instruimmo/instruimo
  5. che viatri instruî
  6. che liatri instruiscian

Imperfetto

  1. che mi instruisse
  2. che ti t’instruisci
  3. che lê o/a l’instruisse
  4. che niatri instruiscimo
  5. che viatri instruisci
  6. che liatri instruissan

Condizionale

  1. mi instruieiva/instruiæ
  2. ti t’instruiësci
  3. o/a l’instruieiva/instruiæ
  4. niatri instruiëscimo
  5. viatri instruiësci
  6. liatri instruieivan/instruiæn

Imperativo

  1. instruisci ti!
  2. instruimmo/instruimo niatri!
  3. instruî viatri!

Participio passato

  1. m. s. instruio
  2. m. p. instruii
  3. f. s. instruia
  4. f. p. instruie

Gerundio

  1. instruindo