DEIZE
Dizionario italiano-genovese
sborrare
v. intr.
-
volg. eiaculare sborrâ
[zbuˈraː]
Coniugazioni
sborrâ
Indicativo
Presente
- mi sbòrro
- ti ti sbòrri
- lê o/a sbòrra
- niatri sborremmo
- viatri sborræ
- liatri sbòrran
Imperfetto
- mi sborrava
- ti ti sborravi
- lê o/a sborrava
- niatri sborravimo
- viatri sborravi
- liatri sborravan
Futuro
- mi sborriò
- ti ti sborriæ
- lê o/a sborrià
- niatri sborriemo
- viatri sborriei
- liatri sborrian
Congiuntivo
Presente
- che mi sbòrre
- che ti ti sbòrri
- che lê o/a sbòrre
- che niatri sborremmo
- che viatri sborræ
- che liatri sbòrran
Imperfetto
- che mi sborresse
- che ti ti sborresci
- che lê o/a sborresse
- che niatri sborrescimo
- che viatri sborresci
- che liatri sborressan
Condizionale
- mi sborrieiva/sborriæ
- ti ti sborriësci
- lê o/a sborrieiva/sborriæ
- niatri sborriëscimo
- viatri sborriësci
- liatri sborrieivan/sborriæn
Imperativo
- sbòrra ti!
- sborremmo niatri!
- sborræ viatri!
Participio passato
- m. s. sborrou
- m. p. sborræ
- f. s. sborrâ
- f. p. sborræ
Gerundio
- sborrando