DEIZE
Dizionario italiano-genovese
sostentare
v. tr.
-
fornire quanto occorre a sopravvivere sostegnî
[susteˈɲiː] mantegnî
[maŋteˈɲiː] sostentâ
[susteŋˈtaː]
Coniugazioni
mantegnî
Indicativo
Presente
- mi mantëgno
- ti ti mantëgni
- lê o/a mantëgne/manten
- niatri mantegnimmo
- viatri mantegnî
- liatri mantëgnan
Imperfetto
- mi mantegniva
- ti ti mantegnivi
- lê o/a mantegniva
- niatri mantegnivimo
- viatri mantegnivi
- liatri mantegnivan
Futuro
- mi mantegniò
- ti ti mantegniæ
- lê o/a mantegnià
- niatri mantegniemo
- viatri mantegniei
- liatri mantegnian
Congiuntivo
Presente
- che mi mantëgne
- che ti ti mantëgni
- che lê o/a mantëgne
- che niatri mantegnimmo
- che viatri mantegnî
- che liatri mantëgnan
Imperfetto
- che mi mantegnisse
- che ti ti mantegnisci
- che lê o/a mantegnisse
- che niatri mantegniscimo
- che viatri mantegnisci
- che liatri mantegnissan
Condizionale
- mi mantegnieiva/mantegniæ
- ti ti mantegniësci
- lê o/a mantegnieiva/mantegniæ
- niatri mantegniëscimo
- viatri mantegniësci
- liatri mantegnieivan/mantegniæn
Imperativo
- mantëgni ti!
- mantegnimmo niatri!
- mantegnî viatri!
Participio passato
- m. s. mantegnuo
- m. p. mantegnui
- f. s. mantegnua
- f. p. mantegnue
Gerundio
- mantegnindo
sostegnî
Indicativo
Presente
- mi sostëgno
- ti ti sostëgni
- lê o/a sostëgne/sosten
- niatri sostegnimmo
- viatri sostegnî
- liatri sostëgnan
Imperfetto
- mi sostegniva
- ti ti sostegnivi
- lê o/a sostegniva
- niatri sostegnivimo
- viatri sostegnivi
- liatri sostegnivan
Futuro
- mi sostegniò
- ti ti sostegniæ
- lê o/a sostegnià
- niatri sostegniemo
- viatri sostegniei
- liatri sostegnian
Congiuntivo
Presente
- che mi sostëgne
- che ti ti sostëgni
- che lê o/a sostëgne
- che niatri sostegnimmo
- che viatri sostegnî
- che liatri sostëgnan
Imperfetto
- che mi sostegnisse
- che ti ti sostegnisci
- che lê o/a sostegnisse
- che niatri sostegniscimo
- che viatri sostegnisci
- che liatri sostegnissan
Condizionale
- mi sostegnieiva/sostegniæ
- ti ti sostegniësci
- lê o/a sostegnieiva/sostegniæ
- niatri sostegniëscimo
- viatri sostegniësci
- liatri sostegnieivan/sostegniæn
Imperativo
- sostëgni ti!
- sostegnimmo niatri!
- sostegnî viatri!
Participio passato
- m. s. sostegnuo
- m. p. sostegnui
- f. s. sostegnua
- f. p. sostegnue
Gerundio
- sostegnindo
sostentâ
Indicativo
Presente
- mi sostento
- ti ti sostenti
- lê o/a sostenta
- niatri sostentemmo
- viatri sostentæ
- liatri sostentan
Imperfetto
- mi sostentava
- ti ti sostentavi
- lê o/a sostentava
- niatri sostentavimo
- viatri sostentavi
- liatri sostentavan
Futuro
- mi sostentiò
- ti ti sostentiæ
- lê o/a sostentià
- niatri sostentiemo
- viatri sostentiei
- liatri sostentian
Congiuntivo
Presente
- che mi sostente
- che ti ti sostenti
- che lê o/a sostente
- che niatri sostentemmo
- che viatri sostentæ
- che liatri sostentan
Imperfetto
- che mi sostentesse
- che ti ti sostentesci
- che lê o/a sostentesse
- che niatri sostentescimo
- che viatri sostentesci
- che liatri sostentessan
Condizionale
- mi sostentieiva/sostentiæ
- ti ti sostentiësci
- lê o/a sostentieiva/sostentiæ
- niatri sostentiëscimo
- viatri sostentiësci
- liatri sostentieivan/sostentiæn
Imperativo
- sostenta ti!
- sostentemmo niatri!
- sostentæ viatri!
Participio passato
- m. s. sostentou
- m. p. sostentæ
- f. s. sostentâ
- f. p. sostentæ
Gerundio
- sostentando