DEIZE
Dizionario italiano-genovese
stanare
v. tr.
-
destanâ
[destaˈnaː]
Coniugazioni
destanâ
Indicativo
Presente
- mi destaño
- ti ti destañi
- lê o/a destaña
- niatri destanemmo
- viatri destanæ
- liatri destañan
Imperfetto
- mi destanava
- ti ti destanavi
- lê o/a destanava
- niatri destanavimo
- viatri destanavi
- liatri destanavan
Futuro
- mi destaniò
- ti ti destaniæ
- lê o/a destanià
- niatri destaniemo
- viatri destaniei
- liatri destanian
Congiuntivo
Presente
- che mi destañe
- che ti ti destañi
- che lê o/a destañe
- che niatri destanemmo
- che viatri destanæ
- che liatri destañan
Imperfetto
- che mi destanesse
- che ti ti destanesci
- che lê o/a destanesse
- che niatri destanescimo
- che viatri destanesci
- che liatri destanessan
Condizionale
- mi destanieiva/destaniæ
- ti ti destaniësci
- lê o/a destanieiva/destaniæ
- niatri destaniëscimo
- viatri destaniësci
- liatri destanieivan/destaniæn
Imperativo
- destaña ti!
- destanemmo niatri!
- destanæ viatri!
Participio passato
- m. s. destanou
- m. p. destanæ
- f. s. destanâ
- f. p. destanæ
Gerundio
- destanando