DEIZE
adattare
-
rendere adatto adattâ
[adaˈtaː] la regista ha adattato il testo per il cinema
a regista a l’à adattou o testo pe-o cine
-
disporre adeguatamente arrangiâ
[araŋˈdʒaː] mi adatto il cappello in testa per evitare che voli via
m’arrangio o cappello in sciâ testa pe schivâ ch’o xeue via
adattarsi
-
essere adatto ëse adattou
[ˈɛːse adaˈtɔw] questo tappeto non si adatta bene alla forma del salotto
sto tappeto o no l’é guæi adattou a-a forma do sallon
-
abituarsi avviâse
[aˈvjaːse] piggiâ l’andio
[piˈdʒaː ˈlaŋdju] accostummâse
[akustyˈmaːse] è stato difficile adattarmi al ritmo frenetico della città
l’é stæto diffiçile avviâme a-o ritmo sfrenou da çittæ
Coniugazioni
accostummâ
Indicativo
Presente
- mi accostummo
- ti t’accostummi
- lê o/a l’accostumma
- niatri accostummemmo
- viatri accostummæ
- liatri accostumman
Imperfetto
- mi accostummava
- ti t’accostummavi
- lê o/a l’accostummava
- niatri accostummavimo
- viatri accostummavi
- liatri accostummavan
Futuro
- mi accostummiò
- ti t’accostummiæ
- lê o/a l’accostummià
- niatri accostummiemo
- viatri accostummiei
- liatri accostummian
Congiuntivo
Presente
- che mi accostumme
- che ti t’accostummi
- che lê o/a l’accostumme
- che niatri accostummemmo
- che viatri accostummæ
- che liatri accostumman
Imperfetto
- che mi accostummesse
- che ti t’accostummesci
- che lê o/a l’accostummesse
- che niatri accostummescimo
- che viatri accostummesci
- che liatri accostummessan
Condizionale
- mi accostummieiva/accostummiæ
- ti t’accostummiësci
- lê o/a l’accostummieiva/accostummiæ
- niatri accostummiëscimo
- viatri accostummiësci
- liatri accostummieivan/accostummiæn
Imperativo
- accostumma ti!
- accostummemmo niatri!
- accostummæ viatri!
Participio passato
- m. s. accostummou
- m. p. accostummæ
- f. s. accostummâ
- f. p. accostummæ
Gerundio
- accostummando
adattâ
Indicativo
Presente
- mi adatto
- ti t’adatti
- lê o/a l’adatta
- niatri adattemmo
- viatri adattæ
- liatri adattan
Imperfetto
- mi adattava
- ti t’adattavi
- lê o/a l’adattava
- niatri adattavimo
- viatri adattavi
- liatri adattavan
Futuro
- mi adattiò
- ti t’adattiæ
- lê o/a l’adattià
- niatri adattiemo
- viatri adattiei
- liatri adattian
Congiuntivo
Presente
- che mi adatte
- che ti t’adatti
- che lê o/a l’adatte
- che niatri adattemmo
- che viatri adattæ
- che liatri adattan
Imperfetto
- che mi adattesse
- che ti t’adattesci
- che lê o/a l’adattesse
- che niatri adattescimo
- che viatri adattesci
- che liatri adattessan
Condizionale
- mi adattieiva/adattiæ
- ti t’adattiësci
- lê o/a l’adattieiva/adattiæ
- niatri adattiëscimo
- viatri adattiësci
- liatri adattieivan/adattiæn
Imperativo
- adatta ti!
- adattemmo niatri!
- adattæ viatri!
Participio passato
- m. s. adattou
- m. p. adattæ
- f. s. adattâ
- f. p. adattæ
Gerundio
- adattando
arrangiâ
Indicativo
Presente
- mi arrangio
- ti t’arrangi
- lê o/a l’arrangia
- niatri arrangemmo
- viatri arrangiæ
- liatri arrangian
Imperfetto
- mi arrangiava
- ti t’arrangiavi
- lê o/a l’arrangiava
- niatri arrangiavimo
- viatri arrangiavi
- liatri arrangiavan
Futuro
- mi arrangiò
- ti t’arrangiæ
- lê o/a l’arrangià
- niatri arrangiemo
- viatri arrangiei
- liatri arrangian
Congiuntivo
Presente
- che mi arrange
- che ti t’arrangi
- che lê o/a l’arrange
- che niatri arrangemmo
- che viatri arrangiæ
- che liatri arrangian
Imperfetto
- che mi arrangesse
- che ti t’arrangesci
- che lê o/a l’arrangesse
- che niatri arrangescimo
- che viatri arrangesci
- che liatri arrangessan
Condizionale
- mi arrangieiva/arrangiæ
- ti t’arrangiësci
- lê o/a l’arrangieiva/arrangiæ
- niatri arrangiëscimo
- viatri arrangiësci
- liatri arrangieivan/arrangiæn
Imperativo
- arrangia ti!
- arrangemmo niatri!
- arrangiæ viatri!
Participio passato
- m. s. arrangiou
- m. p. arrangiæ
- f. s. arrangiâ
- f. p. arrangiæ
Gerundio
- arrangiando
avviâ
Indicativo
Presente
- mi avvio
- ti t’avvii
- lê o/a l’avvia
- niatri avviemmo/avviemo
- viatri avviæ
- liatri avvian
Imperfetto
- mi avviava
- ti t’avviavi
- lê o/a l’avviava
- niatri avviavimo
- viatri avviavi
- liatri avviavan
Futuro
- mi avviò
- ti t’avviæ
- lê o/a l’avvià
- niatri avviemo
- viatri avviei
- liatri avvian
Congiuntivo
Presente
- che mi avvie
- che ti t’avvii
- che lê o/a l’avvie
- che niatri avviemmo/avviemo
- che viatri avviæ
- che liatri avvian
Imperfetto
- che mi avviesse
- che ti t’avviesci
- che lê o/a l’avviesse
- che niatri avviescimo
- che viatri avviesci
- che liatri avviessan
Condizionale
- mi avvieiva/avviæ
- ti t’avviësci
- lê o/a l’avvieiva/avviæ
- niatri avviëscimo
- viatri avviësci
- liatri avvieivan/avviæn
Imperativo
- avvia ti!
- avviemmo/avviemo niatri!
- avviæ viatri!
Participio passato
- m. s. avviou
- m. p. avviæ
- f. s. avviâ
- f. p. avviæ
Gerundio
- avviando