DEIZE
disossare
-
levare le ossa desossâ
[dezuˈsaː] (var. disossâ)1
Per saperne di più
1. Prefissi de-, des- e re-
Come riportato da E. G. Parodi, Studj Liguri, in «Archivio glottologico italiano», xiv, 1896, i prefissi genovesi de-, des- e re- hanno perso la -e- e preso la -i- a causa dell’influenza dell’italiano. Da molti decenni a questa parte infatti difende, discorrî, risponde, ecc. hanno preso il posto di defende, descorrî, responde, ecc. nella lingua parlata. Le forme in -e- sono comunque ancora ampiamente attestate nella lingua scritta letteraria. In questo dizionario, stanti le finalità principalmente didattiche che lo animano (volte anche al recupero di alcune fra le forme più genuine, qualora incontrino l’interesse dell’utenza), si è scelto di riportare esclusivamente le forme in -e-. Le forme “italianizzate” in -i- sono comunque da considerarsi perfettamente legittime.
Coniugazioni
desossâ
Indicativo
Presente
- mi desòsso
- ti ti desòssi
- lê o/a desòssa
- niatri desossemmo
- viatri desossæ
- liatri desòssan
Imperfetto
- mi desossava
- ti ti desossavi
- lê o/a desossava
- niatri desossavimo
- viatri desossavi
- liatri desossavan
Futuro
- mi desossiò
- ti ti desossiæ
- lê o/a desossià
- niatri desossiemo
- viatri desossiei
- liatri desossian
Congiuntivo
Presente
- che mi desòsse
- che ti ti desòssi
- che lê o/a desòsse
- che niatri desossemmo
- che viatri desossæ
- che liatri desòssan
Imperfetto
- che mi desossesse
- che ti ti desossesci
- che lê o/a desossesse
- che niatri desossescimo
- che viatri desossesci
- che liatri desossessan
Condizionale
- mi desossieiva/desossiæ
- ti ti desossiësci
- lê o/a desossieiva/desossiæ
- niatri desossiëscimo
- viatri desossiësci
- liatri desossieivan/desossiæn
Imperativo
- desòssa ti!
- desossemmo niatri!
- desossæ viatri!
Participio passato
- m. s. desossou
- m. p. desossæ
- f. s. desossâ
- f. p. desossæ
Gerundio
- desossando