DEIZE
Italian-Ligurian (Genoese) dictionary
esalare
v. tr.
-
mandar fuori disperdendo nell’aria esallâ
[ezaˈlaː]
Coniugazioni
esallâ
Indicativo
Presente
- mi esallo
- ti t’esalli
- lê o/a l’esalla
- niatri esallemmo
- viatri esallæ
- liatri esallan
Imperfetto
- mi esallava
- ti t’esallavi
- lê o/a l’esallava
- niatri esallavimo
- viatri esallavi
- liatri esallavan
Futuro
- mi esalliò
- ti t’esalliæ
- lê o/a l’esallià
- niatri esalliemo
- viatri esalliei
- liatri esallian
Congiuntivo
Presente
- che mi esalle
- che ti t’esalli
- che lê o/a l’esalle
- che niatri esallemmo
- che viatri esallæ
- che liatri esallan
Imperfetto
- che mi esallesse
- che ti t’esallesci
- che lê o/a l’esallesse
- che niatri esallescimo
- che viatri esallesci
- che liatri esallessan
Condizionale
- mi esallieiva/esalliæ
- ti t’esalliësci
- lê o/a l’esallieiva/esalliæ
- niatri esalliëscimo
- viatri esalliësci
- liatri esallieivan/esalliæn
Imperativo
- esalla ti!
- esallemmo niatri!
- esallæ viatri!
Participio passato
- m. s. esallou
- m. p. esallæ
- f. s. esallâ
- f. p. esallæ
Gerundio
- esallando