Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

esalare

v. tr.
  1. mandar fuori disperdendo nell’aria

    esallâ [ezaˈlaː]

Coniugazioni

esallâ

Indicativo

Presente

  1. mi esallo
  2. ti t’esalli
  3. o/a l’esalla
  4. niatri esallemmo
  5. viatri esallæ
  6. liatri esallan

Imperfetto

  1. mi esallava
  2. ti t’esallavi
  3. o/a l’esallava
  4. niatri esallavimo
  5. viatri esallavi
  6. liatri esallavan

Futuro

  1. mi esalliò
  2. ti t’esalliæ
  3. o/a l’esallià
  4. niatri esalliemo
  5. viatri esalliei
  6. liatri esallian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi esalle
  2. che ti t’esalli
  3. che lê o/a l’esalle
  4. che niatri esallemmo
  5. che viatri esallæ
  6. che liatri esallan

Imperfetto

  1. che mi esallesse
  2. che ti t’esallesci
  3. che lê o/a l’esallesse
  4. che niatri esallescimo
  5. che viatri esallesci
  6. che liatri esallessan

Condizionale

  1. mi esallieiva/esalliæ
  2. ti t’esalliësci
  3. o/a l’esallieiva/esalliæ
  4. niatri esalliëscimo
  5. viatri esalliësci
  6. liatri esallieivan/esalliæn

Imperativo

  1. esalla ti!
  2. esallemmo niatri!
  3. esallæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. esallou
  2. m. p. esallæ
  3. f. s. esallâ
  4. f. p. esallæ

Gerundio

  1. esallando

Polirematiche

esalare l’ultimo respiro.