DEIZE
Italian-Ligurian (Genoese) dictionary
respingere
v. tr.
v. intr.
-
spingere indietro sponciâ inderê
[spuŋˈtʃaː iŋdeˈreː] mandâ inderê
[maŋˈdaː iŋdeˈreː] i soldati hanno respinto l’assalto
i sordatti an sponciou inderê l’assato
-
rifiutare refuâ
[reˈfɥaː]
Coniugazioni
refuâ
Indicativo
Presente
- mi refuo
- ti ti refui
- lê o/a refua
- niatri refuemmo/refuemo
- viatri refuæ
- liatri refuan
Imperfetto
- mi refuava
- ti ti refuavi
- lê o/a refuava
- niatri refuavimo
- viatri refuavi
- liatri refuavan
Futuro
- mi refuiò
- ti ti refuiæ
- lê o/a refuià
- niatri refuiemo
- viatri refuiei
- liatri refuian
Congiuntivo
Presente
- che mi refue
- che ti ti refui
- che lê o/a refue
- che niatri refuemmo/refuemo
- che viatri refuæ
- che liatri refuan
Imperfetto
- che mi refuesse
- che ti ti refuesci
- che lê o/a refuesse
- che niatri refuescimo
- che viatri refuesci
- che liatri refuessan
Condizionale
- mi refuieiva/refuiæ
- ti ti refuiësci
- lê o/a refuieiva/refuiæ
- niatri refuiëscimo
- viatri refuiësci
- liatri refuieivan/refuiæn
Imperativo
- refua ti!
- refuemmo/refuemo niatri!
- refuæ viatri!
Participio passato
- m. s. refuou
- m. p. refuæ
- f. s. refuâ
- f. p. refuæ
Gerundio
- refuando