Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

respingere

v. tr. v. intr.
  1. spingere indietro

    sponciâ inderê [spuŋˈtʃaː iŋdeˈreː]

    mandâ inderê [maŋˈdaː iŋdeˈreː]

    i soldati hanno respinto l’assalto

    i sordatti an sponciou inderê l’assato

  2. rifiutare

    refuâ [reˈfɥaː]

Coniugazioni

refuâ

Indicativo

Presente

  1. mi refuo
  2. ti ti refui
  3. o/a refua
  4. niatri refuemmo/refuemo
  5. viatri refuæ
  6. liatri refuan

Imperfetto

  1. mi refuava
  2. ti ti refuavi
  3. o/a refuava
  4. niatri refuavimo
  5. viatri refuavi
  6. liatri refuavan

Futuro

  1. mi refuiò
  2. ti ti refuiæ
  3. o/a refuià
  4. niatri refuiemo
  5. viatri refuiei
  6. liatri refuian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi refue
  2. che ti ti refui
  3. che lê o/a refue
  4. che niatri refuemmo/refuemo
  5. che viatri refuæ
  6. che liatri refuan

Imperfetto

  1. che mi refuesse
  2. che ti ti refuesci
  3. che lê o/a refuesse
  4. che niatri refuescimo
  5. che viatri refuesci
  6. che liatri refuessan

Condizionale

  1. mi refuieiva/refuiæ
  2. ti ti refuiësci
  3. o/a refuieiva/refuiæ
  4. niatri refuiëscimo
  5. viatri refuiësci
  6. liatri refuieivan/refuiæn

Imperativo

  1. refua ti!
  2. refuemmo/refuemo niatri!
  3. refuæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. refuou
  2. m. p. refuæ
  3. f. s. refuâ
  4. f. p. refuæ

Gerundio

  1. refuando