DEIZE
Dizionario italiano-genovese
dissanguare
v. tr.
v. intr.
-
dessanguâ
[desaŋˈɡwaː] levâ o sangue
[leˈvaː u ˈsaŋɡwe]
Coniugazioni
dessanguâ
Indicativo
Presente
- mi dessanguo
- ti ti dessangui
- lê o/a dessangua
- niatri dessanguemmo/dessanguemo
- viatri dessanguæ
- liatri dessanguan
Imperfetto
- mi dessanguava
- ti ti dessanguavi
- lê o/a dessanguava
- niatri dessanguavimo
- viatri dessanguavi
- liatri dessanguavan
Futuro
- mi dessanguiò
- ti ti dessanguiæ
- lê o/a dessanguià
- niatri dessanguiemo
- viatri dessanguiei
- liatri dessanguian
Congiuntivo
Presente
- che mi dessangue
- che ti ti dessangui
- che lê o/a dessangue
- che niatri dessanguemmo/dessanguemo
- che viatri dessanguæ
- che liatri dessanguan
Imperfetto
- che mi dessanguesse
- che ti ti dessanguesci
- che lê o/a dessanguesse
- che niatri dessanguescimo
- che viatri dessanguesci
- che liatri dessanguessan
Condizionale
- mi dessanguieiva/dessanguiæ
- ti ti dessanguiësci
- lê o/a dessanguieiva/dessanguiæ
- niatri dessanguiëscimo
- viatri dessanguiësci
- liatri dessanguieivan/dessanguiæn
Imperativo
- dessangua ti!
- dessanguemmo/dessanguemo niatri!
- dessanguæ viatri!
Participio passato
- m. s. dessanguou
- m. p. dessanguæ
- f. s. dessanguâ
- f. p. dessanguæ
Gerundio
- dessanguando