DEIZE
distrarre
-
volgere l’attenzione di qcn. altrove distrae
[disˈtraːe] sväiâ
[svaːˈjaː] i prigionieri hanno distratto i poliziotti
i prexonê an distræto i poliçiòtti
-
traviare, distogliere da un’attività desandiâ
[dezaŋˈdjaː] destornâ
[desturˈnaː] distrae
[disˈtraːe] non lasciare che ti distraggano dalla tua missione
no lasciâ che te desandian da-a teu miscion
-
svagare divagâ
[divaˈɡaː] sväiâ
[svaːˈjaː] distrae
[disˈtraːe] quando sono preoccupato, mi distraggo guardando la televisione
quande son preoccupou, me divago con ammiâ a televixon
distrarsi
-
distogliere la propria attenzione distraise
[disˈtrajse] ho provato a lavorare, ma mi sono distratto
ò provou à travaggiâ, ma me son distræto
Coniugazioni
desandiâ
Indicativo
Presente
- mi desandio
- ti ti desandi
- lê o/a desandia
- niatri desandiemmo/desandiemo
- viatri desandiæ
- liatri desandian
Imperfetto
- mi desandiava
- ti ti desandiavi
- lê o/a desandiava
- niatri desandiavimo
- viatri desandiavi
- liatri desandiavan
Futuro
- mi desandiò
- ti ti desandiæ
- lê o/a desandià
- niatri desandiemo
- viatri desandiei
- liatri desandian
Congiuntivo
Presente
- che mi desandie
- che ti ti desandi
- che lê o/a desandie
- che niatri desandiemmo/desandiemo
- che viatri desandiæ
- che liatri desandian
Imperfetto
- che mi desandiesse
- che ti ti desandiesci
- che lê o/a desandiesse
- che niatri desandiescimo
- che viatri desandiesci
- che liatri desandiessan
Condizionale
- mi desandieiva/desandiæ
- ti ti desandiësci
- lê o/a desandieiva/desandiæ
- niatri desandiëscimo
- viatri desandiësci
- liatri desandieivan/desandiæn
Imperativo
- desandia ti!
- desandiemmo/desandiemo niatri!
- desandiæ viatri!
Participio passato
- m. s. desandiou
- m. p. desandiæ
- f. s. desandiâ
- f. p. desandiæ
Gerundio
- desandiando
destornâ
Indicativo
Presente
- mi destorno
- ti ti destorni
- lê o/a destorna
- niatri destornemmo
- viatri destornæ
- liatri destornan
Imperfetto
- mi destornava
- ti ti destornavi
- lê o/a destornava
- niatri destornavimo
- viatri destornavi
- liatri destornavan
Futuro
- mi destorniò
- ti ti destorniæ
- lê o/a destornià
- niatri destorniemo
- viatri destorniei
- liatri destornian
Congiuntivo
Presente
- che mi destorne
- che ti ti destorni
- che lê o/a destorne
- che niatri destornemmo
- che viatri destornæ
- che liatri destornan
Imperfetto
- che mi destornesse
- che ti ti destornesci
- che lê o/a destornesse
- che niatri destornescimo
- che viatri destornesci
- che liatri destornessan
Condizionale
- mi destornieiva/destorniæ
- ti ti destorniësci
- lê o/a destornieiva/destorniæ
- niatri destorniëscimo
- viatri destorniësci
- liatri destornieivan/destorniæn
Imperativo
- destorna ti!
- destornemmo niatri!
- destornæ viatri!
Participio passato
- m. s. destornou
- m. p. destornæ
- f. s. destornâ
- f. p. destornæ
Gerundio
- destornando
distrae
Indicativo
Presente
- mi distraggo
- ti ti distræ
- lê o/a distrà
- niatri distremmo
- viatri distræ
- liatri distran
Imperfetto
- mi distrava
- ti ti distravi
- lê o/a distrava
- niatri distravimo
- viatri distravi
- liatri distravan
Futuro
- mi distraiò
- ti ti distraiæ
- lê o/a distraià
- niatri distraiemo
- viatri distraiei
- liatri distraian
Congiuntivo
Presente
- che mi distragghe
- che ti ti distragghi
- che lê o/a distragghe
- che niatri distremmo
- che viatri distræ
- che liatri distraggan
Imperfetto
- che mi distresse
- che ti ti distresci
- che lê o/a distresse
- che niatri distrescimo
- che viatri distresci
- che liatri distressan
Condizionale
- mi distraieiva/distraiæ
- ti ti distraiësci
- lê o/a distraieiva/distraiæ
- niatri distraiëscimo
- viatri distraiësci
- liatri distraieivan/distraiæn
Imperativo
- distranni ti!
- distremmo niatri!
- distræ viatri!
Participio passato
- m. s. distræto
- m. p. distræti
- f. s. distræta
- f. p. distræte
Gerundio
- distrando
divagâ
Indicativo
Presente
- mi divago
- ti ti divaghi
- lê o/a divaga
- niatri divaghemmo
- viatri divagæ
- liatri divagan
Imperfetto
- mi divagava
- ti ti divagavi
- lê o/a divagava
- niatri divagavimo
- viatri divagavi
- liatri divagavan
Futuro
- mi divaghiò
- ti ti divaghiæ
- lê o/a divaghià
- niatri divaghiemo
- viatri divaghiei
- liatri divaghian
Congiuntivo
Presente
- che mi divaghe
- che ti ti divaghi
- che lê o/a divaghe
- che niatri divaghemmo
- che viatri divagæ
- che liatri divagan
Imperfetto
- che mi divaghesse
- che ti ti divaghesci
- che lê o/a divaghesse
- che niatri divaghescimo
- che viatri divaghesci
- che liatri divaghessan
Condizionale
- mi divaghieiva/divaghiæ
- ti ti divaghiësci
- lê o/a divaghieiva/divaghiæ
- niatri divaghiëscimo
- viatri divaghiësci
- liatri divaghieivan/divaghiæn
Imperativo
- divaga ti!
- divaghemmo niatri!
- divagæ viatri!
Participio passato
- m. s. divagou
- m. p. divagæ
- f. s. divagâ
- f. p. divagæ
Gerundio
- divagando
sväiâ
Indicativo
Presente
- mi sväio
- ti ti sväi
- lê o/a sväia
- niatri sväiemmo/sväiemo
- viatri sväiæ
- liatri sväian
Imperfetto
- mi sväiava
- ti ti sväiavi
- lê o/a sväiava
- niatri sväiavimo
- viatri sväiavi
- liatri sväiavan
Futuro
- mi sväiò
- ti ti sväiæ
- lê o/a sväià
- niatri sväiemo
- viatri sväiei
- liatri sväian
Congiuntivo
Presente
- che mi sväie
- che ti ti sväi
- che lê o/a sväie
- che niatri sväiemmo/sväiemo
- che viatri sväiæ
- che liatri sväian
Imperfetto
- che mi sväiesse
- che ti ti sväiesci
- che lê o/a sväiesse
- che niatri sväiescimo
- che viatri sväiesci
- che liatri sväiessan
Condizionale
- mi sväieiva/sväiæ
- ti ti sväiësci
- lê o/a sväieiva/sväiæ
- niatri sväiëscimo
- viatri sväiësci
- liatri sväieivan/sväiæn
Imperativo
- sväia ti!
- sväiemmo/sväiemo niatri!
- sväiæ viatri!
Participio passato
- m. s. sväiou
- m. p. sväiæ
- f. s. sväiâ
- f. p. sväiæ
Gerundio
- sväiando