DEIZE
Dizionario italiano-genovese
imboscare
v. tr.
imboscarsi
v. pron.
-
nascondersi per tendere un’imboscata imboscâse
[iŋbusˈkaːse] i soldati si sono imboscati
i sordatti s’en imboscæ
Coniugazioni
imboscâ
Indicativo
Presente
- mi imbòsco
- ti t’imbòschi
- lê o/a l’imbòsca
- niatri imboschemmo
- viatri imboscæ
- liatri imbòscan
Imperfetto
- mi imboscava
- ti t’imboscavi
- lê o/a l’imboscava
- niatri imboscavimo
- viatri imboscavi
- liatri imboscavan
Futuro
- mi imboschiò
- ti t’imboschiæ
- lê o/a l’imboschià
- niatri imboschiemo
- viatri imboschiei
- liatri imboschian
Congiuntivo
Presente
- che mi imbòsche
- che ti t’imbòschi
- che lê o/a l’imbòsche
- che niatri imboschemmo
- che viatri imboscæ
- che liatri imbòscan
Imperfetto
- che mi imboschesse
- che ti t’imboschesci
- che lê o/a l’imboschesse
- che niatri imboschescimo
- che viatri imboschesci
- che liatri imboschessan
Condizionale
- mi imboschieiva/imboschiæ
- ti t’imboschiësci
- lê o/a l’imboschieiva/imboschiæ
- niatri imboschiëscimo
- viatri imboschiësci
- liatri imboschieivan/imboschiæn
Imperativo
- imbòsca ti!
- imboschemmo niatri!
- imboscæ viatri!
Participio passato
- m. s. imboscou
- m. p. imboscæ
- f. s. imboscâ
- f. p. imboscæ
Gerundio
- imboscando