DEIZE
Dizionario italiano-genovese
ostinare
ostinarsi
v. pron.
-
continuare ad insistere ostinâse
[ɔstiˈnaːse] ~ [ustiˈnaːse] intestâse
[iŋtesˈtaːse] ti ostini a non ascoltare i consigli di chi ha più esperienza
t’ostiñi à no dâ a mente a-i conseggi de chi o l’à ciù esperiensa
Coniugazioni
intestâ
Indicativo
Presente
- mi intesto
- ti t’intesti
- lê o/a l’intesta
- niatri intestemmo
- viatri intestæ
- liatri intestan
Imperfetto
- mi intestava
- ti t’intestavi
- lê o/a l’intestava
- niatri intestavimo
- viatri intestavi
- liatri intestavan
Futuro
- mi intestiò
- ti t’intestiæ
- lê o/a l’intestià
- niatri intestiemo
- viatri intestiei
- liatri intestian
Congiuntivo
Presente
- che mi inteste
- che ti t’intesti
- che lê o/a l’inteste
- che niatri intestemmo
- che viatri intestæ
- che liatri intestan
Imperfetto
- che mi intestesse
- che ti t’intestesci
- che lê o/a l’intestesse
- che niatri intestescimo
- che viatri intestesci
- che liatri intestessan
Condizionale
- mi intestieiva/intestiæ
- ti t’intestiësci
- lê o/a l’intestieiva/intestiæ
- niatri intestiëscimo
- viatri intestiësci
- liatri intestieivan/intestiæn
Imperativo
- intesta ti!
- intestemmo niatri!
- intestæ viatri!
Participio passato
- m. s. intestou
- m. p. intestæ
- f. s. intestâ
- f. p. intestæ
Gerundio
- intestando