Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

russare

v. intr.
  1. ronfâ [ruŋˈfaː]

Coniugazioni

ronfâ

Indicativo

Presente

  1. mi ronfo
  2. ti ti ronfi
  3. o/a ronfa
  4. niatri ronfemmo
  5. viatri ronfæ
  6. liatri ronfan

Imperfetto

  1. mi ronfava
  2. ti ti ronfavi
  3. o/a ronfava
  4. niatri ronfavimo
  5. viatri ronfavi
  6. liatri ronfavan

Futuro

  1. mi ronfiò
  2. ti ti ronfiæ
  3. o/a ronfià
  4. niatri ronfiemo
  5. viatri ronfiei
  6. liatri ronfian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi ronfe
  2. che ti ti ronfi
  3. che lê o/a ronfe
  4. che niatri ronfemmo
  5. che viatri ronfæ
  6. che liatri ronfan

Imperfetto

  1. che mi ronfesse
  2. che ti ti ronfesci
  3. che lê o/a ronfesse
  4. che niatri ronfescimo
  5. che viatri ronfesci
  6. che liatri ronfessan

Condizionale

  1. mi ronfieiva/ronfiæ
  2. ti ti ronfiësci
  3. o/a ronfieiva/ronfiæ
  4. niatri ronfiëscimo
  5. viatri ronfiësci
  6. liatri ronfieivan/ronfiæn

Imperativo

  1. ronfa ti!
  2. ronfemmo niatri!
  3. ronfæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. ronfou
  2. m. p. ronfæ
  3. f. s. ronfâ
  4. f. p. ronfæ

Gerundio

  1. ronfando