DEIZE
Dizionario italiano-genovese
scarnificare
v. tr.
-
descarnâ
[deskarˈnaː]
Coniugazioni
descarnâ
Indicativo
Presente
- mi descarno
- ti ti descarni
- lê o/a descarna
- niatri descarnemmo
- viatri descarnæ
- liatri descarnan
Imperfetto
- mi descarnava
- ti ti descarnavi
- lê o/a descarnava
- niatri descarnavimo
- viatri descarnavi
- liatri descarnavan
Futuro
- mi descarniò
- ti ti descarniæ
- lê o/a descarnià
- niatri descarniemo
- viatri descarniei
- liatri descarnian
Congiuntivo
Presente
- che mi descarne
- che ti ti descarni
- che lê o/a descarne
- che niatri descarnemmo
- che viatri descarnæ
- che liatri descarnan
Imperfetto
- che mi descarnesse
- che ti ti descarnesci
- che lê o/a descarnesse
- che niatri descarnescimo
- che viatri descarnesci
- che liatri descarnessan
Condizionale
- mi descarnieiva/descarniæ
- ti ti descarniësci
- lê o/a descarnieiva/descarniæ
- niatri descarniëscimo
- viatri descarniësci
- liatri descarnieivan/descarniæn
Imperativo
- descarna ti!
- descarnemmo niatri!
- descarnæ viatri!
Participio passato
- m. s. descarnou
- m. p. descarnæ
- f. s. descarnâ
- f. p. descarnæ
Gerundio
- descarnando