DEIZE
Dizionario italiano-genovese
scassinare
v. tr.
-
forzare qcs. per aprirla, sfasciandola descancasciâ
[deskaŋkaˈʃaː] sforsâ
[sfurˈsaː] i ladri mi hanno scassinato la porta con un martello
i laddri m’an descancasciou a pòrta con un martello
-
forzare qcs. per aprirla sforsâ
[sfurˈsaː]
Coniugazioni
descancasciâ
Indicativo
Presente
- mi descancascio
- ti ti descancasci
- lê o/a descancascia
- niatri descancascemmo
- viatri descancasciæ
- liatri descancascian
Imperfetto
- mi descancasciava
- ti ti descancasciavi
- lê o/a descancasciava
- niatri descancasciavimo
- viatri descancasciavi
- liatri descancasciavan
Futuro
- mi descancasciò
- ti ti descancasciæ
- lê o/a descancascià
- niatri descancasciemo
- viatri descancasciei
- liatri descancascian
Congiuntivo
Presente
- che mi descancasce
- che ti ti descancasci
- che lê o/a descancasce
- che niatri descancascemmo
- che viatri descancasciæ
- che liatri descancascian
Imperfetto
- che mi descancascesse
- che ti ti descancascesci
- che lê o/a descancascesse
- che niatri descancascescimo
- che viatri descancascesci
- che liatri descancascessan
Condizionale
- mi descancascieiva/descancasciæ
- ti ti descancasciësci
- lê o/a descancascieiva/descancasciæ
- niatri descancasciëscimo
- viatri descancasciësci
- liatri descancascieivan/descancasciæn
Imperativo
- descancascia ti!
- descancascemmo niatri!
- descancasciæ viatri!
Participio passato
- m. s. descancasciou
- m. p. descancasciæ
- f. s. descancasciâ
- f. p. descancasciæ
Gerundio
- descancasciando
sforsâ
Indicativo
Presente
- mi sfòrso
- ti ti sfòrsi
- lê o/a sfòrsa
- niatri sforsemmo
- viatri sforsæ
- liatri sfòrsan
Imperfetto
- mi sforsava
- ti ti sforsavi
- lê o/a sforsava
- niatri sforsavimo
- viatri sforsavi
- liatri sforsavan
Futuro
- mi sforsiò
- ti ti sforsiæ
- lê o/a sforsià
- niatri sforsiemo
- viatri sforsiei
- liatri sforsian
Congiuntivo
Presente
- che mi sfòrse
- che ti ti sfòrsi
- che lê o/a sfòrse
- che niatri sforsemmo
- che viatri sforsæ
- che liatri sfòrsan
Imperfetto
- che mi sforsesse
- che ti ti sforsesci
- che lê o/a sforsesse
- che niatri sforsescimo
- che viatri sforsesci
- che liatri sforsessan
Condizionale
- mi sforsieiva/sforsiæ
- ti ti sforsiësci
- lê o/a sforsieiva/sforsiæ
- niatri sforsiëscimo
- viatri sforsiësci
- liatri sforsieivan/sforsiæn
Imperativo
- sfòrsa ti!
- sforsemmo niatri!
- sforsæ viatri!
Participio passato
- m. s. sforsou
- m. p. sforsæ
- f. s. sforsâ
- f. p. sforsæ
Gerundio
- sforsando