Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

scassinare

v. tr.
  1. forzare qcs. per aprirla, sfasciandola

    descancasciâ [deskaŋkaˈʃaː]

    sforsâ [sfurˈsaː]

    i ladri mi hanno scassinato la porta con un martello

    i laddri m’an descancasciou a pòrta con un martello

  2. forzare qcs. per aprirla

    sforsâ [sfurˈsaː]

Coniugazioni

descancasciâ

Indicativo

Presente

  1. mi descancascio
  2. ti ti descancasci
  3. o/a descancascia
  4. niatri descancascemmo
  5. viatri descancasciæ
  6. liatri descancascian

Imperfetto

  1. mi descancasciava
  2. ti ti descancasciavi
  3. o/a descancasciava
  4. niatri descancasciavimo
  5. viatri descancasciavi
  6. liatri descancasciavan

Futuro

  1. mi descancasciò
  2. ti ti descancasciæ
  3. o/a descancascià
  4. niatri descancasciemo
  5. viatri descancasciei
  6. liatri descancascian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi descancasce
  2. che ti ti descancasci
  3. che lê o/a descancasce
  4. che niatri descancascemmo
  5. che viatri descancasciæ
  6. che liatri descancascian

Imperfetto

  1. che mi descancascesse
  2. che ti ti descancascesci
  3. che lê o/a descancascesse
  4. che niatri descancascescimo
  5. che viatri descancascesci
  6. che liatri descancascessan

Condizionale

  1. mi descancascieiva/descancasciæ
  2. ti ti descancasciësci
  3. o/a descancascieiva/descancasciæ
  4. niatri descancasciëscimo
  5. viatri descancasciësci
  6. liatri descancascieivan/descancasciæn

Imperativo

  1. descancascia ti!
  2. descancascemmo niatri!
  3. descancasciæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. descancasciou
  2. m. p. descancasciæ
  3. f. s. descancasciâ
  4. f. p. descancasciæ

Gerundio

  1. descancasciando
sforsâ

Indicativo

Presente

  1. mi sfòrso
  2. ti ti sfòrsi
  3. o/a sfòrsa
  4. niatri sforsemmo
  5. viatri sforsæ
  6. liatri sfòrsan

Imperfetto

  1. mi sforsava
  2. ti ti sforsavi
  3. o/a sforsava
  4. niatri sforsavimo
  5. viatri sforsavi
  6. liatri sforsavan

Futuro

  1. mi sforsiò
  2. ti ti sforsiæ
  3. o/a sforsià
  4. niatri sforsiemo
  5. viatri sforsiei
  6. liatri sforsian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi sfòrse
  2. che ti ti sfòrsi
  3. che lê o/a sfòrse
  4. che niatri sforsemmo
  5. che viatri sforsæ
  6. che liatri sfòrsan

Imperfetto

  1. che mi sforsesse
  2. che ti ti sforsesci
  3. che lê o/a sforsesse
  4. che niatri sforsescimo
  5. che viatri sforsesci
  6. che liatri sforsessan

Condizionale

  1. mi sforsieiva/sforsiæ
  2. ti ti sforsiësci
  3. o/a sforsieiva/sforsiæ
  4. niatri sforsiëscimo
  5. viatri sforsiësci
  6. liatri sforsieivan/sforsiæn

Imperativo

  1. sfòrsa ti!
  2. sforsemmo niatri!
  3. sforsæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. sforsou
  2. m. p. sforsæ
  3. f. s. sforsâ
  4. f. p. sforsæ

Gerundio

  1. sforsando