DEIZE
Dizionario italiano-genovese
schivare
v. tr.
-
evitare schivâ
[skiˈvaː] era riuscita a schivare il pugno a malapena
a l’ea arriescia à schivâ o pugno à fadiga
Coniugazioni
schivâ
Indicativo
Presente
- mi schivo
- ti ti schivi
- lê o/a schiva
- niatri schivemmo
- viatri schivæ
- liatri schivan
Imperfetto
- mi schivava
- ti ti schivavi
- lê o/a schivava
- niatri schivavimo
- viatri schivavi
- liatri schivavan
Futuro
- mi schiviò
- ti ti schiviæ
- lê o/a schivià
- niatri schiviemo
- viatri schiviei
- liatri schivian
Congiuntivo
Presente
- che mi schive
- che ti ti schivi
- che lê o/a schive
- che niatri schivemmo
- che viatri schivæ
- che liatri schivan
Imperfetto
- che mi schivesse
- che ti ti schivesci
- che lê o/a schivesse
- che niatri schivescimo
- che viatri schivesci
- che liatri schivessan
Condizionale
- mi schivieiva/schiviæ
- ti ti schiviësci
- lê o/a schivieiva/schiviæ
- niatri schiviëscimo
- viatri schiviësci
- liatri schivieivan/schiviæn
Imperativo
- schiva ti!
- schivemmo niatri!
- schivæ viatri!
Participio passato
- m. s. schivou
- m. p. schivæ
- f. s. schivâ
- f. p. schivæ
Gerundio
- schivando