DEIZE
scomparire
-
non farsi più vedere, essere introvabile scentâ
[ʃeŋˈtaː] è scomparsa senza manco salutare
a l’é scentâ sensa manco saluâ
-
eufemismo: morire ammancâ
[amaŋˈkaː] (var. mancâ)1 mancâ
[maŋˈkaː]
Per saperne di più
1. Prostesi di [a]- in verbi e sostantivi
In genovese è particolarmente frequente la prostesi – cioè l’aggiunta in posizione iniziale – di una vocale
Coniugazioni
ammancâ
Indicativo
Presente
- mi ammanco
- ti t’ammanchi
- lê o/a l’ammanca
- niatri ammanchemmo
- viatri ammancæ
- liatri ammancan
Imperfetto
- mi ammancava
- ti t’ammancavi
- lê o/a l’ammancava
- niatri ammancavimo
- viatri ammancavi
- liatri ammancavan
Futuro
- mi ammanchiò
- ti t’ammanchiæ
- lê o/a l’ammanchià
- niatri ammanchiemo
- viatri ammanchiei
- liatri ammanchian
Congiuntivo
Presente
- che mi ammanche
- che ti t’ammanchi
- che lê o/a l’ammanche
- che niatri ammanchemmo
- che viatri ammancæ
- che liatri ammancan
Imperfetto
- che mi ammanchesse
- che ti t’ammanchesci
- che lê o/a l’ammanchesse
- che niatri ammanchescimo
- che viatri ammanchesci
- che liatri ammanchessan
Condizionale
- mi ammanchieiva/ammanchiæ
- ti t’ammanchiësci
- lê o/a l’ammanchieiva/ammanchiæ
- niatri ammanchiëscimo
- viatri ammanchiësci
- liatri ammanchieivan/ammanchiæn
Imperativo
- ammanca ti!
- ammanchemmo niatri!
- ammancæ viatri!
Participio passato
- m. s. ammancou
- m. p. ammancæ
- f. s. ammancâ
- f. p. ammancæ
Gerundio
- ammancando
mancâ
Indicativo
Presente
- mi manco
- ti ti manchi
- lê o/a manca
- niatri manchemmo
- viatri mancæ
- liatri mancan
Imperfetto
- mi mancava
- ti ti mancavi
- lê o/a mancava
- niatri mancavimo
- viatri mancavi
- liatri mancavan
Futuro
- mi manchiò
- ti ti manchiæ
- lê o/a manchià
- niatri manchiemo
- viatri manchiei
- liatri manchian
Congiuntivo
Presente
- che mi manche
- che ti ti manchi
- che lê o/a manche
- che niatri manchemmo
- che viatri mancæ
- che liatri mancan
Imperfetto
- che mi manchesse
- che ti ti manchesci
- che lê o/a manchesse
- che niatri manchescimo
- che viatri manchesci
- che liatri manchessan
Condizionale
- mi manchieiva/manchiæ
- ti ti manchiësci
- lê o/a manchieiva/manchiæ
- niatri manchiëscimo
- viatri manchiësci
- liatri manchieivan/manchiæn
Imperativo
- manca ti!
- manchemmo niatri!
- mancæ viatri!
Participio passato
- m. s. mancou
- m. p. mancæ
- f. s. mancâ
- f. p. mancæ
Gerundio
- mancando
scentâ
Indicativo
Presente
- mi scento
- ti ti scenti
- lê o/a scenta
- niatri scentemmo
- viatri scentæ
- liatri scentan
Imperfetto
- mi scentava
- ti ti scentavi
- lê o/a scentava
- niatri scentavimo
- viatri scentavi
- liatri scentavan
Futuro
- mi scentiò
- ti ti scentiæ
- lê o/a scentià
- niatri scentiemo
- viatri scentiei
- liatri scentian
Congiuntivo
Presente
- che mi scente
- che ti ti scenti
- che lê o/a scente
- che niatri scentemmo
- che viatri scentæ
- che liatri scentan
Imperfetto
- che mi scentesse
- che ti ti scentesci
- che lê o/a scentesse
- che niatri scentescimo
- che viatri scentesci
- che liatri scentessan
Condizionale
- mi scentieiva/scentiæ
- ti ti scentiësci
- lê o/a scentieiva/scentiæ
- niatri scentiëscimo
- viatri scentiësci
- liatri scentieivan/scentiæn
Imperativo
- scenta ti!
- scentemmo niatri!
- scentæ viatri!
Participio passato
- m. s. scentou
- m. p. scentæ
- f. s. scentâ
- f. p. scentæ
Gerundio
- scentando