DEIZE
Dizionario italiano-genovese
sfocare
v. tr.
-
desfogâ
[desfuˈɡaː]
Coniugazioni
desfogâ
Indicativo
Presente
- mi desfeugo
- ti ti desfeughi
- lê o/a desfeuga
- niatri desfoghemmo
- viatri desfogæ
- liatri desfeugan
Imperfetto
- mi desfogava
- ti ti desfogavi
- lê o/a desfogava
- niatri desfogavimo
- viatri desfogavi
- liatri desfogavan
Futuro
- mi desfoghiò
- ti ti desfoghiæ
- lê o/a desfoghià
- niatri desfoghiemo
- viatri desfoghiei
- liatri desfoghian
Congiuntivo
Presente
- che mi desfeughe
- che ti ti desfeughi
- che lê o/a desfeughe
- che niatri desfoghemmo
- che viatri desfogæ
- che liatri desfeugan
Imperfetto
- che mi desfoghesse
- che ti ti desfoghesci
- che lê o/a desfoghesse
- che niatri desfoghescimo
- che viatri desfoghesci
- che liatri desfoghessan
Condizionale
- mi desfoghieiva/desfoghiæ
- ti ti desfoghiësci
- lê o/a desfoghieiva/desfoghiæ
- niatri desfoghiëscimo
- viatri desfoghiësci
- liatri desfoghieivan/desfoghiæn
Imperativo
- desfeuga ti!
- desfoghemmo niatri!
- desfogæ viatri!
Participio passato
- m. s. desfogou
- m. p. desfogæ
- f. s. desfogâ
- f. p. desfogæ
Gerundio
- desfogando