DEIZE
Dizionario italiano-genovese
strutturare
v. tr.
-
disporre con una struttura dispoñe
[disˈpuŋˑe] assestâ
[asesˈtaː] struttuâ
[stryˈtɥaː] -
costruire con una struttura struttuâ
[stryˈtɥaː]
Coniugazioni
assestâ
Indicativo
Presente
- mi assesto
- ti t’assesti
- lê o/a l’assesta
- niatri assestemmo
- viatri assestæ
- liatri assestan
Imperfetto
- mi assestava
- ti t’assestavi
- lê o/a l’assestava
- niatri assestavimo
- viatri assestavi
- liatri assestavan
Futuro
- mi assestiò
- ti t’assestiæ
- lê o/a l’assestià
- niatri assestiemo
- viatri assestiei
- liatri assestian
Congiuntivo
Presente
- che mi asseste
- che ti t’assesti
- che lê o/a l’asseste
- che niatri assestemmo
- che viatri assestæ
- che liatri assestan
Imperfetto
- che mi assestesse
- che ti t’assestesci
- che lê o/a l’assestesse
- che niatri assestescimo
- che viatri assestesci
- che liatri assestessan
Condizionale
- mi assestieiva/assestiæ
- ti t’assestiësci
- lê o/a l’assestieiva/assestiæ
- niatri assestiëscimo
- viatri assestiësci
- liatri assestieivan/assestiæn
Imperativo
- assesta ti!
- assestemmo niatri!
- assestæ viatri!
Participio passato
- m. s. assestou
- m. p. assestæ
- f. s. assestâ
- f. p. assestæ
Gerundio
- assestando
dispoñe
Indicativo
Presente
- mi dispoño
- ti ti dispoñi
- lê o/a dispoñe
- niatri disponemmo
- viatri disponei
- liatri dispoñan
Imperfetto
- mi disponeiva
- ti ti disponeivi
- lê o/a disponeiva
- niatri disponeivimo
- viatri disponeivi
- liatri disponeivan
Futuro
- mi disponiò
- ti ti disponiæ
- lê o/a disponià
- niatri disponiemo
- viatri disponiei
- liatri disponian
Congiuntivo
Presente
- che mi dispoñe
- che ti ti dispoñi
- che lê o/a dispoñe
- che niatri disponemmo
- che viatri disponei
- che liatri dispoñan
Imperfetto
- che mi disponesse
- che ti ti disponesci
- che lê o/a disponesse
- che niatri disponescimo
- che viatri disponesci
- che liatri disponessan
Condizionale
- mi disponieiva/disponiæ
- ti ti disponiësci
- lê o/a disponieiva/disponiæ
- niatri disponiëscimo
- viatri disponiësci
- liatri disponieivan/disponiæn
Imperativo
- dispoñi ti!
- disponemmo niatri!
- disponei viatri!
Participio passato
- m. s. dispòsto
- m. p. dispòsti
- f. s. dispòsta
- f. p. dispòste
Gerundio
- disponendo
struttuâ
Indicativo
Presente
- mi struttuo
- ti ti struttui
- lê o/a struttua
- niatri struttuemmo/struttuemo
- viatri struttuæ
- liatri struttuan
Imperfetto
- mi struttuava
- ti ti struttuavi
- lê o/a struttuava
- niatri struttuavimo
- viatri struttuavi
- liatri struttuavan
Futuro
- mi struttuiò
- ti ti struttuiæ
- lê o/a struttuià
- niatri struttuiemo
- viatri struttuiei
- liatri struttuian
Congiuntivo
Presente
- che mi struttue
- che ti ti struttui
- che lê o/a struttue
- che niatri struttuemmo/struttuemo
- che viatri struttuæ
- che liatri struttuan
Imperfetto
- che mi struttuesse
- che ti ti struttuesci
- che lê o/a struttuesse
- che niatri struttuescimo
- che viatri struttuesci
- che liatri struttuessan
Condizionale
- mi struttuieiva/struttuiæ
- ti ti struttuiësci
- lê o/a struttuieiva/struttuiæ
- niatri struttuiëscimo
- viatri struttuiësci
- liatri struttuieivan/struttuiæn
Imperativo
- struttua ti!
- struttuemmo/struttuemo niatri!
- struttuæ viatri!
Participio passato
- m. s. struttuou
- m. p. struttuæ
- f. s. struttuâ
- f. p. struttuæ
Gerundio
- struttuando