Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

abbondare

v. intr.
  1. essere presente in gran quantità

    abondâ [abuŋˈdaː]

    ësighene areo [ˈeːsiɡene aˈreːu]

    ësighene in abondansa [ˈeːsiɡene in abuŋˈdaŋsa]

    quest’estate i pomodori abbondano

    st’estæ de tomate ghe n’é areo

  2. esagerare, eccedere

    esagerâ [ezaɡeˈraː]

    la minestra è cattiva, ho abbondato col sale

    a menestra a l’é gramma, ò esagerou co-a sâ

Coniugazioni

abondâ

Indicativo

Presente

  1. mi abondo
  2. ti t’abondi
  3. o/a l’abonda
  4. niatri abondemmo
  5. viatri abondæ
  6. liatri abondan

Imperfetto

  1. mi abondava
  2. ti t’abondavi
  3. o/a l’abondava
  4. niatri abondavimo
  5. viatri abondavi
  6. liatri abondavan

Futuro

  1. mi abondiò
  2. ti t’abondiæ
  3. o/a l’abondià
  4. niatri abondiemo
  5. viatri abondiei
  6. liatri abondian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi abonde
  2. che ti t’abondi
  3. che lê o/a l’abonde
  4. che niatri abondemmo
  5. che viatri abondæ
  6. che liatri abondan

Imperfetto

  1. che mi abondesse
  2. che ti t’abondesci
  3. che lê o/a l’abondesse
  4. che niatri abondescimo
  5. che viatri abondesci
  6. che liatri abondessan

Condizionale

  1. mi abondieiva/abondiæ
  2. ti t’abondiësci
  3. o/a l’abondieiva/abondiæ
  4. niatri abondiëscimo
  5. viatri abondiësci
  6. liatri abondieivan/abondiæn

Imperativo

  1. abonda ti!
  2. abondemmo niatri!
  3. abondæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. abondou
  2. m. p. abondæ
  3. f. s. abondâ
  4. f. p. abondæ

Gerundio

  1. abondando
esagerâ

Indicativo

Presente

  1. mi esagero
  2. ti t’esageri
  3. o/a l’esagera
  4. niatri esageremmo
  5. viatri esageræ
  6. liatri esageran

Imperfetto

  1. mi esagerava
  2. ti t’esageravi
  3. o/a l’esagerava
  4. niatri esageravimo
  5. viatri esageravi
  6. liatri esageravan

Futuro

  1. mi esageriò
  2. ti t’esageriæ
  3. o/a l’esagerià
  4. niatri esageriemo
  5. viatri esageriei
  6. liatri esagerian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi esagere
  2. che ti t’esageri
  3. che lê o/a l’esagere
  4. che niatri esageremmo
  5. che viatri esageræ
  6. che liatri esageran

Imperfetto

  1. che mi esageresse
  2. che ti t’esageresci
  3. che lê o/a l’esageresse
  4. che niatri esagerescimo
  5. che viatri esageresci
  6. che liatri esageressan

Condizionale

  1. mi esagerieiva/esageriæ
  2. ti t’esageriësci
  3. o/a l’esagerieiva/esageriæ
  4. niatri esageriëscimo
  5. viatri esageriësci
  6. liatri esagerieivan/esageriæn

Imperativo

  1. esagera ti!
  2. esageremmo niatri!
  3. esageræ viatri!

Participio passato

  1. m. s. esagerou
  2. m. p. esageræ
  3. f. s. esagerâ
  4. f. p. esageræ

Gerundio

  1. esagerando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.