DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
appioppare
v. tr.
-
fig. rifilare a qcn. qcs. di sgradito appillottâ [apiluˈtaː]
ci hanno appioppato tutte le spese
n’an appillottou tutte e speise
Coniugazioni
appillottâ
Indicativo
Presente
- mi appillòtto
- ti t’appillòtti
- lê o/a l’appillòtta
- niatri appillottemmo
- viatri appillottæ
- liatri appillòttan
Imperfetto
- mi appillottava
- ti t’appillottavi
- lê o/a l’appillottava
- niatri appillottavimo
- viatri appillottavi
- liatri appillottavan
Futuro
- mi appillottiò
- ti t’appillottiæ
- lê o/a l’appillottià
- niatri appillottiemo
- viatri appillottiei
- liatri appillottian
Congiuntivo
Presente
- che mi appillòtte
- che ti t’appillòtti
- che lê o/a l’appillòtte
- che niatri appillottemmo
- che viatri appillottæ
- che liatri appillòttan
Imperfetto
- che mi appillottesse
- che ti t’appillottesci
- che lê o/a l’appillottesse
- che niatri appillottescimo
- che viatri appillottesci
- che liatri appillottessan
Condizionale
- mi appillottieiva/appillottiæ
- ti t’appillottiësci
- lê o/a l’appillottieiva/appillottiæ
- niatri appillottiëscimo
- viatri appillottiësci
- liatri appillottieivan/appillottiæn
Imperativo
- appillòtta ti!
- appillottemmo niatri!
- appillottæ viatri!
Participio passato
- m. s. appillottou
- m. p. appillottæ
- f. s. appillottâ
- f. p. appillottæ
Gerundio
- appillottando