Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

arrangiare

v. tr.
  1. arrangiâ [araŋˈdʒaː]

arrangiarsi

v. pron.
  1. arrangiâse [araŋˈdʒaːse]

    destrigâse [destriˈɡaːse]

Coniugazioni

arrangiâ

Indicativo

Presente

  1. mi arrangio
  2. ti t’arrangi
  3. o/a l’arrangia
  4. niatri arrangemmo
  5. viatri arrangiæ
  6. liatri arrangian

Imperfetto

  1. mi arrangiava
  2. ti t’arrangiavi
  3. o/a l’arrangiava
  4. niatri arrangiavimo
  5. viatri arrangiavi
  6. liatri arrangiavan

Futuro

  1. mi arrangiò
  2. ti t’arrangiæ
  3. o/a l’arrangià
  4. niatri arrangiemo
  5. viatri arrangiei
  6. liatri arrangian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi arrange
  2. che ti t’arrangi
  3. che lê o/a l’arrange
  4. che niatri arrangemmo
  5. che viatri arrangiæ
  6. che liatri arrangian

Imperfetto

  1. che mi arrangesse
  2. che ti t’arrangesci
  3. che lê o/a l’arrangesse
  4. che niatri arrangescimo
  5. che viatri arrangesci
  6. che liatri arrangessan

Condizionale

  1. mi arrangieiva/arrangiæ
  2. ti t’arrangiësci
  3. o/a l’arrangieiva/arrangiæ
  4. niatri arrangiëscimo
  5. viatri arrangiësci
  6. liatri arrangieivan/arrangiæn

Imperativo

  1. arrangia ti!
  2. arrangemmo niatri!
  3. arrangiæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. arrangiou
  2. m. p. arrangiæ
  3. f. s. arrangiâ
  4. f. p. arrangiæ

Gerundio

  1. arrangiando
destrigâ

Indicativo

Presente

  1. mi destrigo
  2. ti ti destrighi
  3. o/a destriga
  4. niatri destrighemmo
  5. viatri destrigæ
  6. liatri destrigan

Imperfetto

  1. mi destrigava
  2. ti ti destrigavi
  3. o/a destrigava
  4. niatri destrigavimo
  5. viatri destrigavi
  6. liatri destrigavan

Futuro

  1. mi destrighiò
  2. ti ti destrighiæ
  3. o/a destrighià
  4. niatri destrighiemo
  5. viatri destrighiei
  6. liatri destrighian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi destrighe
  2. che ti ti destrighi
  3. che lê o/a destrighe
  4. che niatri destrighemmo
  5. che viatri destrigæ
  6. che liatri destrigan

Imperfetto

  1. che mi destrighesse
  2. che ti ti destrighesci
  3. che lê o/a destrighesse
  4. che niatri destrighescimo
  5. che viatri destrighesci
  6. che liatri destrighessan

Condizionale

  1. mi destrighieiva/destrighiæ
  2. ti ti destrighiësci
  3. o/a destrighieiva/destrighiæ
  4. niatri destrighiëscimo
  5. viatri destrighiësci
  6. liatri destrighieivan/destrighiæn

Imperativo

  1. destriga ti!
  2. destrighemmo niatri!
  3. destrigæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. destrigou
  2. m. p. destrigæ
  3. f. s. destrigâ
  4. f. p. destrigæ

Gerundio

  1. destrigando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.