DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
baccagliare
v. intr.
-
parlare troppo forte, emettere schiamazzi baccaiâ
[bakaˈjaː] il vicino ha baccagliato tutta la sera al telefono
o vexin o l’à baccaiou tutta a seia a-o telefono
Coniugazioni
baccaiâ
Indicativo
Presente
- mi baccaio
- ti ti baccaii
- lê o/a baccaia
- niatri baccaiemmo/baccaiemo
- viatri baccaiæ
- liatri baccaian
Imperfetto
- mi baccaiava
- ti ti baccaiavi
- lê o/a baccaiava
- niatri baccaiavimo
- viatri baccaiavi
- liatri baccaiavan
Futuro
- mi baccaiò
- ti ti baccaiæ
- lê o/a baccaià
- niatri baccaiemo
- viatri baccaiei
- liatri baccaian
Congiuntivo
Presente
- che mi baccaie
- che ti ti baccaii
- che lê o/a baccaie
- che niatri baccaiemmo/baccaiemo
- che viatri baccaiæ
- che liatri baccaian
Imperfetto
- che mi baccaiesse
- che ti ti baccaiesci
- che lê o/a baccaiesse
- che niatri baccaiescimo
- che viatri baccaiesci
- che liatri baccaiessan
Condizionale
- mi baccaieiva/baccaiæ
- ti ti baccaiësci
- lê o/a baccaieiva/baccaiæ
- niatri baccaiëscimo
- viatri baccaiësci
- liatri baccaieivan/baccaiæn
Imperativo
- baccaia ti!
- baccaiemmo/baccaiemo niatri!
- baccaiæ viatri!
Participio passato
- m. s. baccaiou
- m. p. baccaiæ
- f. s. baccaiâ
- f. p. baccaiæ
Gerundio
- baccaiando