DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
balaustro
s. m.
-
archit. colonnina usata in serie per sostenere parapetti, ringhiere, ecc. baleuistro
[baˈløjstru] un balaustro si è staccato e hanno dovuto transennare tutto
un baleuistro o s’é destaccou e an dovuo transennâ tutto
Declinazioni
| m. s | m. p |
|---|---|
| baleuistro | baleuistri |