DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
contestare
v. tr.
-
mettere in discussione contestâ
[kuŋtesˈtaː] i colleghi hanno contestato le sue conclusioni
i colleghi an contestou e seu concluxoin
-
criticare contestâ
[kuŋtesˈtaː] gli insegnanti hanno contestato la preside
i meistri an contestou a prescide
Coniugazioni
contestâ
Indicativo
Presente
- mi contesto
- ti ti contesti
- lê o/a contesta
- niatri contestemmo
- viatri contestæ
- liatri contestan
Imperfetto
- mi contestava
- ti ti contestavi
- lê o/a contestava
- niatri contestavimo
- viatri contestavi
- liatri contestavan
Futuro
- mi contestiò
- ti ti contestiæ
- lê o/a contestià
- niatri contestiemo
- viatri contestiei
- liatri contestian
Congiuntivo
Presente
- che mi conteste
- che ti ti contesti
- che lê o/a conteste
- che niatri contestemmo
- che viatri contestæ
- che liatri contestan
Imperfetto
- che mi contestesse
- che ti ti contestesci
- che lê o/a contestesse
- che niatri contestescimo
- che viatri contestesci
- che liatri contestessan
Condizionale
- mi contestieiva/contestiæ
- ti ti contestiësci
- lê o/a contestieiva/contestiæ
- niatri contestiëscimo
- viatri contestiësci
- liatri contestieivan/contestiæn
Imperativo
- contesta ti!
- contestemmo niatri!
- contestæ viatri!
Participio passato
- m. s. contestou
- m. p. contestæ
- f. s. contestâ
- f. p. contestæ
Gerundio
- contestando