DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
dissuadere
v. tr.
-
distogliere qcn. da un proposito dissuade
[diˈswaːde] desventâ
[dezveŋˈtaː] desventegâ
[dezveŋteˈɡaː] abbiamo provato a dissuaderlo dal rispondere all’insulto
emmo provou à dissuadilo da-o replicâ à l’offeisa
Coniugazioni
desventâ
Indicativo
Presente
- mi desvento
- ti ti desventi
- lê o/a desventa
- niatri desventemmo
- viatri desventæ
- liatri desventan
Imperfetto
- mi desventava
- ti ti desventavi
- lê o/a desventava
- niatri desventavimo
- viatri desventavi
- liatri desventavan
Futuro
- mi desventiò
- ti ti desventiæ
- lê o/a desventià
- niatri desventiemo
- viatri desventiei
- liatri desventian
Congiuntivo
Presente
- che mi desvente
- che ti ti desventi
- che lê o/a desvente
- che niatri desventemmo
- che viatri desventæ
- che liatri desventan
Imperfetto
- che mi desventesse
- che ti ti desventesci
- che lê o/a desventesse
- che niatri desventescimo
- che viatri desventesci
- che liatri desventessan
Condizionale
- mi desventieiva/desventiæ
- ti ti desventiësci
- lê o/a desventieiva/desventiæ
- niatri desventiëscimo
- viatri desventiësci
- liatri desventieivan/desventiæn
Imperativo
- desventa ti!
- desventemmo niatri!
- desventæ viatri!
Participio passato
- m. s. desventou
- m. p. desventæ
- f. s. desventâ
- f. p. desventæ
Gerundio
- desventando
desventegâ
Indicativo
Presente
- mi desventego
- ti ti desventeghi
- lê o/a desventega
- niatri desventeghemmo
- viatri desventegæ
- liatri desventegan
Imperfetto
- mi desventegava
- ti ti desventegavi
- lê o/a desventegava
- niatri desventegavimo
- viatri desventegavi
- liatri desventegavan
Futuro
- mi desventeghiò
- ti ti desventeghiæ
- lê o/a desventeghià
- niatri desventeghiemo
- viatri desventeghiei
- liatri desventeghian
Congiuntivo
Presente
- che mi desventeghe
- che ti ti desventeghi
- che lê o/a desventeghe
- che niatri desventeghemmo
- che viatri desventegæ
- che liatri desventegan
Imperfetto
- che mi desventeghesse
- che ti ti desventeghesci
- che lê o/a desventeghesse
- che niatri desventeghescimo
- che viatri desventeghesci
- che liatri desventeghessan
Condizionale
- mi desventeghieiva/desventeghiæ
- ti ti desventeghiësci
- lê o/a desventeghieiva/desventeghiæ
- niatri desventeghiëscimo
- viatri desventeghiësci
- liatri desventeghieivan/desventeghiæn
Imperativo
- desventega ti!
- desventeghemmo niatri!
- desventegæ viatri!
Participio passato
- m. s. desventegou
- m. p. desventegæ
- f. s. desventegâ
- f. p. desventegæ
Gerundio
- desventegando
dissuade
Indicativo
Presente
- mi dissuado
- ti ti dissuadi
- lê o/a dissuade
- niatri dissuademmo
- viatri dissuadei
- liatri dissuadan
Imperfetto
- mi dissuadeiva
- ti ti dissuadeivi
- lê o/a dissuadeiva
- niatri dissuadeivimo
- viatri dissuadeivi
- liatri dissuadeivan
Futuro
- mi dissuadiò
- ti ti dissuadiæ
- lê o/a dissuadià
- niatri dissuadiemo
- viatri dissuadiei
- liatri dissuadian
Congiuntivo
Presente
- che mi dissuade
- che ti ti dissuadi
- che lê o/a dissuade
- che niatri dissuademmo
- che viatri dissuadei
- che liatri dissuadan
Imperfetto
- che mi dissuadesse
- che ti ti dissuadesci
- che lê o/a dissuadesse
- che niatri dissuadescimo
- che viatri dissuadesci
- che liatri dissuadessan
Condizionale
- mi dissuadieiva/dissuadiæ
- ti ti dissuadiësci
- lê o/a dissuadieiva/dissuadiæ
- niatri dissuadiëscimo
- viatri dissuadiësci
- liatri dissuadieivan/dissuadiæn
Imperativo
- dissuadi ti!
- dissuademmo niatri!
- dissuadei viatri!
Participio passato
- m. s. dissuaso
- m. p. dissuaxi
- f. s. dissuasa
- f. p. dissuase
Gerundio
- dissuadendo