DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
fiocinare
v. tr.
-
foscinâ
[fuʃiˈnaː]
Coniugazioni
foscinâ
Indicativo
Presente
- mi foscino
- ti ti foscini
- lê o/a foscina
- niatri foscinemmo
- viatri foscinæ
- liatri foscinan
Imperfetto
- mi foscinava
- ti ti foscinavi
- lê o/a foscinava
- niatri foscinavimo
- viatri foscinavi
- liatri foscinavan
Futuro
- mi fosciniò
- ti ti fosciniæ
- lê o/a foscinià
- niatri fosciniemo
- viatri fosciniei
- liatri foscinian
Congiuntivo
Presente
- che mi foscine
- che ti ti foscini
- che lê o/a foscine
- che niatri foscinemmo
- che viatri foscinæ
- che liatri foscinan
Imperfetto
- che mi foscinesse
- che ti ti foscinesci
- che lê o/a foscinesse
- che niatri foscinescimo
- che viatri foscinesci
- che liatri foscinessan
Condizionale
- mi foscinieiva/fosciniæ
- ti ti fosciniësci
- lê o/a foscinieiva/fosciniæ
- niatri fosciniëscimo
- viatri fosciniësci
- liatri foscinieivan/fosciniæn
Imperativo
- foscina ti!
- foscinemmo niatri!
- foscinæ viatri!
Participio passato
- m. s. foscinou
- m. p. foscinæ
- f. s. foscinâ
- f. p. foscinæ
Gerundio
- foscinando