DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
ingravidare
(reindirizzamento da ingravidato)
v. tr.
-
ingraviâ
[iŋɡraˈvjaː]
Coniugazioni
ingraviâ
Indicativo
Presente
- mi ingravio
- ti t’ingravvi
- lê o/a l’ingravia
- niatri ingraviemmo/ingraviemo
- viatri ingraviæ
- liatri ingravian
Imperfetto
- mi ingraviava
- ti t’ingraviavi
- lê o/a l’ingraviava
- niatri ingraviavimo
- viatri ingraviavi
- liatri ingraviavan
Futuro
- mi ingraviò
- ti t’ingraviæ
- lê o/a l’ingravià
- niatri ingraviemo
- viatri ingraviei
- liatri ingravian
Congiuntivo
Presente
- che mi ingravie
- che ti t’ingravvi
- che lê o/a l’ingravie
- che niatri ingraviemmo/ingraviemo
- che viatri ingraviæ
- che liatri ingravian
Imperfetto
- che mi ingraviesse
- che ti t’ingraviesci
- che lê o/a l’ingraviesse
- che niatri ingraviescimo
- che viatri ingraviesci
- che liatri ingraviessan
Condizionale
- mi ingravieiva/ingraviæ
- ti t’ingraviësci
- lê o/a l’ingravieiva/ingraviæ
- niatri ingraviëscimo
- viatri ingraviësci
- liatri ingravieivan/ingraviæn
Imperativo
- ingravia ti!
- ingraviemmo/ingraviemo niatri!
- ingraviæ viatri!
Participio passato
- m. s. ingraviou
- m. p. ingraviæ
- f. s. ingraviâ
- f. p. ingraviæ
Gerundio
- ingraviando