Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

inibire

v. tr.
  1. impedire o limitare un’azione o funzione

    inibî [iniˈbiː]

    non bisogna inibire la creatività dei bambini

    no beseugna inibî a creativitæ di figgeu

inibirsi

v. pron.
  1. bloccare i propri impulsi

    inibîse [iniˈbiːse]

    tegnîse [teˈɲiːse]

    ha imparato a inibirsi quando si arrabbia

    o l’à impreiso à inibîse quand’o s’arraggia

  2. trattenersi a causa delle proprie inibizioni

    inibîse [iniˈbiːse]

    tegnîse [teˈɲiːse]

    tende a inibirsi davanti a persone nuove

    o tia à inibîse davanti a-e persoñe neuve

Coniugazioni

inibî

Indicativo

Presente

  1. mi inibiscio
  2. ti t’inibisci
  3. o/a l’inibisce
  4. niatri inibimmo
  5. viatri inibî
  6. liatri inibiscian

Imperfetto

  1. mi inibiva
  2. ti t’inibivi
  3. o/a l’inibiva
  4. niatri inibivimo
  5. viatri inibivi
  6. liatri inibivan

Futuro

  1. mi inibiò
  2. ti t’inibiæ
  3. o/a l’inibià
  4. niatri inibiemo
  5. viatri inibiei
  6. liatri inibian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi inibisce
  2. che ti t’inibisci
  3. che lê o/a l’inibisce
  4. che niatri inibimmo
  5. che viatri inibî
  6. che liatri inibiscian

Imperfetto

  1. che mi inibisse
  2. che ti t’inibisci
  3. che lê o/a l’inibisse
  4. che niatri inibiscimo
  5. che viatri inibisci
  6. che liatri inibissan

Condizionale

  1. mi inibieiva/inibiæ
  2. ti t’inibiësci
  3. o/a l’inibieiva/inibiæ
  4. niatri inibiëscimo
  5. viatri inibiësci
  6. liatri inibieivan/inibiæn

Imperativo

  1. inibisci ti!
  2. inibimmo niatri!
  3. inibî viatri!

Participio passato

  1. m. s. inibio
  2. m. p. inibii
  3. f. s. inibia
  4. f. p. inibie

Gerundio

  1. inibindo
tegnî

Indicativo

Presente

  1. mi tëgno
  2. ti ti tëgni
  3. o/a tëgne/ten
  4. niatri tegnimmo
  5. viatri tegnî
  6. liatri tëgnan

Imperfetto

  1. mi tegniva
  2. ti ti tegnivi
  3. o/a tegniva
  4. niatri tegnivimo
  5. viatri tegnivi
  6. liatri tegnivan

Futuro

  1. mi tegniò
  2. ti ti tegniæ
  3. o/a tegnià
  4. niatri tegniemo
  5. viatri tegniei
  6. liatri tegnian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi tëgne
  2. che ti ti tëgni
  3. che lê o/a tëgne
  4. che niatri tegnimmo
  5. che viatri tegnî
  6. che liatri tëgnan

Imperfetto

  1. che mi tegnisse
  2. che ti ti tegnisci
  3. che lê o/a tegnisse
  4. che niatri tegniscimo
  5. che viatri tegnisci
  6. che liatri tegnissan

Condizionale

  1. mi tegnieiva/tegniæ
  2. ti ti tegniësci
  3. o/a tegnieiva/tegniæ
  4. niatri tegniëscimo
  5. viatri tegniësci
  6. liatri tegnieivan/tegniæn

Imperativo

  1. tëgni ti!
  2. tegnimmo niatri!
  3. tegnî viatri!

Participio passato

  1. m. s. tegnuo
  2. m. p. tegnui
  3. f. s. tegnua
  4. f. p. tegnue

Gerundio

  1. tegnindo
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.